«Έφυγε» ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος

Εντελώς αναπάντεχα η Ελλάδα και ο πολιτισμός έγιναν φτωχότεροι, καθώς έφυγε από τη ζωή ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος. Ο θάνατος του σπουδαίου Έλληνα σκηνοθέτη οφείλεται σε τροχαίο ατύχημα, που σημειώθηκε χθες στις 7 το απόγευμα, στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας. Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για τα γύρισμα της νέας του ταινίας «H άλλη θάλασσα» και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα, μετά το πρώτο τούνελ του περιφερειακού, παρασύρθηκε από ιδιωτική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός, ο οποίος βρισκόταν εκτός υπηρεσίας.

Την είδηση της τραγικής απώλειας του Θεόδωρου Αγγελόπουλου μετέδωσαν τα ελληνικά αλλά και τα μεγαλύτερα ξένα μέσα ενημέρωσης. Χαρακτηριστικά, η βρετανική εφημερίδα The Guardian κάνει λόγο για ένα «βραβευμένο Έλληνα κινηματογραφιστή, γνωστό για το αργό και ονειρικό του στυλ σαν σκηνοθέτη». «Ο Αγγελόπουλος κέρδισε μεγάλο αριθμό βραβείων για τις ταινίες του, τα περισσότερα σε ευρωπαϊκά κινηματογραφικά Φεστιβάλ, στη διάρκεια μιας καριέρας που εκτεινόταν περισσότερα από 40 χρόνια», αναφέρει το περιοδικό Time, ενώ το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων επισημαίνει ότι «Ο Αγγελόπουλος υπήρξε εμβληματική φιγούρα του ελληνικού σινεμά, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970».

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1935. Πραγματοποίησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες και γρήγορα εγκατέλειψε. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musee de l’ homme. Είχε αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X-Nanterre στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Essex.

Βραβευμένος με το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών το 1998 για την ταινία «Μια αιωνιότητα και μια μέρα», με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής τρία χρόνια νωρίτερα για το «Βλέμμα του Οδυσσέα» αλλά και το Χρυσό Λέοντα για τον «Μεγαλέξανδρο» το 1980 στο φεστιβάλ της Βενετίας, «έφυγε» κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της τελευταίας του δουλειάς.

Φιλμογραφία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου:

1968 «Εκπομπή» μικρού μήκους

1970 «Αναπαράσταση» (Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres -1971-, Βραβείο Georges Sadoul -1971)

1972 «Μέρες του ’36» (Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο-1973)

1975 «Ο Θίασος» (Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975, Βραβείο Interfilm Βερολίνο «Forum» 1975, Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976, Βραβείο Καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας, Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI, Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία, Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976)

1977 « Οι κυνηγοί» (Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978)

1980 «Μεγαλέξανδρος» (Βραβείο Χρυσό Λιοντάρι και FIPRESCI, Βενετία 1980)

1981 «Ένα χωριό, ένας χωριάτης» ντοκιμαντέρ

1983 «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη» τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ

1984 «Ταξίδι στα Κύθηρα»

1986 «Ο μελισσοκόμος»

1988 «Toπίο στην ομίχλη»

1991 «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»

1995 « Το βλέμμα του Οδυσσέα» (Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995)

1998 « Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998)

2004 «Το λιβάδι που δακρύζει»

2008 «Η σκόνη του χρόνου»

Φύλο, Aπασχόληση και Aνισότητες

Της Βασιλικής Μελέτη

Η θέση των γυναικών στην ελληνική αγορά εργασίας, σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία της ΓΣΕΕ, χαρακτηρίζεται από υψηλό ποσοστό ανεργίας και μικρή συμμετοχή στην απασχόληση. Ειδικότερα, η μισθωτή απασχόληση των γυναικών εξετάζεται μέσα από τη διάκρισή της στον ευρύτερο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα της οικονομίας με περαιτέρω ανάλυση του ιδιωτικού τομέα μεταξύ Ελληνίδων και μεταναστριών, ως προς το μέγεθος της επιχείρησης στην οποία εργάζονται, τις ευέλικτες μορφές εργασίας, τους κυριότερους κλάδους και τα επαγγέλματα, όπου απασχολούνται, καθώς και το μορφωτικό τους επίπεδο. Ακολούθως, αποτυπώνονται αναλυτικά τα βασικά χαρακτηριστικά των γυναικών στην αγορά εργασίας κατά το 2011 και δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη μισθωτή εργασία τους (Πηγή ΙΝΕ ΓΣΕΕ).

Βασικά χαρακτηριστικά εργαζόμενων γυναικών
Ο παραγωγικός πληθυσμός των γυναικών (15-64 ετών) αντιστοιχεί στο 75,0% του συνολικού πληθυσμού των γυναικών, ενώ εκτός αγοράς εργασίας βρίσκεται το 43,0% των γυναικών παραγωγικής ηλικίας. Οι γυναίκες αποτελούν το ήμισυ του παραγωγικού πληθυσμού (15-64 ετών) της χώρας και περί τα 2/3 όσων βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας (65,8%). Το ποσοστό ανεργίας τους είναι 1,2 φορές μεγαλύτερο από το μέσο ποσοστό ανεργίας και 1,5 φορά μεγαλύτερο του ποσοστού ανεργίας των ανδρών (20,0% έναντι 16,3% και 13,7% αντίστοιχα), ενώ αποτελούν το ήμισυ των ανέργων (51,8%).
Ο αριθμός των γυναικών που εργάζονται σήμερα ανέρχεται σε 1.671.500 άτομα. Αναλογούν περίπου τέσσερις γυναίκες σε κάθε δέκα εργαζόμενους (40,2%) και απασχολούνται κυρίως ως μισθωτές (οι δύο στις τρεις γυναίκες, ποσοστό 68,3% ή 1.142.000 μισθωτές). Περί το 1/4 των γυναικών απασχολούνται είτε ως εργοδότριες είτε ως αυτοαπασχολούμενες (4,8% και 18,5% αντίστοιχα), και το υπόλοιπο 8,8% είναι βοηθοί σε οικογενειακές επιχειρήσεις. Η αναλογία είναι μία γυναίκα σε κάθε πέντε εργοδότες, τρεις γυναίκες σε κάθε δέκα ελεύθερους επαγγελματίες, τέσσερις γυναίκες σε κάθε δέκα μισθωτούς και δύο σε κάθε τρία άτομα που εργάζονται ως βοηθοί σε οικογενειακή επιχείρηση (22,2%, 32,5%, 43,2% και 63,5% αντίστοιχα). Η απασχόλησή τους (6 στις 10 εργαζόμενες) συνολικά συγκεντρώνεται στις επιχειρήσεις που απασχολούν μέχρι δέκα εργαζόμενους (62,2%). Με εξαίρεση τη μισθωτή απασχόλησή, όπου στις επιχειρήσεις απασχολούν μέχρι 10 εργαζόμενους εργάζεται το 45,0% των μισθωτών. Στις υπόλοιπες κατηγορίες η απασχόληση συγκεντρώνεται σε αυτού του μεγέθους τις επιχειρήσεις. Το 44,5% των γυναικών που απασχολούνται ανήκουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, το 39,0% στη δευτεροβάθμια, 16,0% στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ 0,5% δεν έχει πάει σχολείο.
Η ποσοστιαία συμμετοχή των γυναικών στη συνολική απασχόληση της χώρας ανά επίπεδο εκπαίδευσης είναι μεγαλύτερη έναντι της μέσης συμμετοχής των γυναικών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και όσων δεν έχουν πάει σχολείο. Η συμμετοχή τους είναι μικρότερη στη δευτεροβάθμια και πρωτοβάθμια εκπαίδευση (46,5%, 43,5%, 36,0% και 36,9% αντίστοιχα έναντι 40,2% της μέσης συμμετοχής των γυναικών). Πρέπει να επισημάνουμε ότι το υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας, καθώς αυτή η κατηγορία βρίσκεται ενταγμένη αφ ενός σε μεγαλύτερο βαθμό έναντι των υπολοίπων εκπαιδευτικών επιπέδων στην αγορά εργασίας, αφετέρου, αποτελούν το μικρότερο ποσοστό των γυναικών που βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας.

Οι έξι στις δέκα γυναίκες μισθωτές (ποσοστό 62,0%) εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας κυρίως σε επιχειρήσεις που απασχολούν μέχρι 10 εργαζόμενους (58,5%), ενώ στον ευρύτερο δημόσιο τομέα η απασχόληση των γυναικών συγκεντρώνεται σε επιχειρήσεις με απασχόληση πάνω από 10 εργαζόμενους (76,0%). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι οκτώ στις δέκα μισθωτές στις μικρές μεγέθους επιχειρήσεις να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, ενώ στις επιχειρήσεις με απασχόληση πάνω από δέκα εργαζόμενους η αναλογία μεταξύ ευρύτερου δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να μοιράζεται σχεδόν εξίσου (53,0% έναντι 47,0% αντίστοιχα).
Στη γυναικεία μισθωτή απασχόληση του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, περίπου μία ανά πέντε εργαζόμενες έχει ξένη υπηκοότητα (18,4%). Η απασχόληση των μεταναστριών μισθωτών συγκεντρώνεται σε μικρού μεγέθους επιχειρήσεις (84,5%), ενώ στις Ελληνίδες λίγο πάνω από το ήμισυ σε επιχειρήσεις με απασχόληση πάνω από δέκα εργαζόμενους (52,5%). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι τρεις στις τέσσερις και οι εννέα στις δέκα μισθωτές του ιδιωτικού τομέα να έχουν ελληνική υπηκοότητα και να εργάζονται είτε σε μικρές είτε σε μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις (73,4% και 93,0% αντίστοιχα).
Περίπου οι έξι στις δέκα μισθωτές γυναίκες (57,2%) εργάζονται στους κλάδους του Εμπορίου, της Εκπαίδευσης, της Υγείας και στη Δημόσια διοίκηση και Άμυνα, ενώ ένα ακόμη σημαντικό μερίδιο (20,5%) των γυναικών εργάζεται στους κλάδους της Βιομηχανίας, των Ξενοδοχείων & Εστιατορίων και στις Δραστηριότητες νοικοκυριών
ως εργοδοτών. Περίπου δύο στους τρεις μισθωτούς εργαζόμενους στην Υγεία και την Εκπαίδευση είναι γυναίκες, ενώ όσες εργάζονται στο κλάδο των Δραστηριοτήτων νοικοκυριών ως εργοδοτών αποτελούν το 95% της μισθωτής απασχόλησης. Το ποσοστό των γυναικών με μισθωτή απασχόληση στις άλλες δραστηριότητες, στη Διαχείριση Ακίνητης Περιουσίας καθώς και σε Επαγγελματικές, Επιστημονικές και Τεχνικές δραστηριότητες ανέρχεται στο 60%. Επίσης, γυναίκες, αποτελούν το ήμισυ των μισθωτών σε Τράπεζες (Χρηματοπιστωτικές και Ασφαλιστικές Δραστηριότητες),
στα Ξενοδοχεία & Εστιατόρια και στις Διοικητικές και Υποστηρικτικές Δραστηριότητες. Στον κλάδο του Εμπορίου η μισθωτή απασχόληση των γυναικών αντιστοιχεί στο 46,3% των μισθωτών.
Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα στους κλάδους της Εκπαίδευσης, της Υγείας και της Δημόσιας Διοίκησης και Άμυνας, το ποσοστό των με μισθωτή απασχόληση είναι 86%. Ειδικότερα στον κλάδο της Εκπαίδευσης και ως εκπαιδευτικοί (επαγγελματίες) αναλογεί το 30,0% της γυναικείας απασχόλησης στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Στην Δημόσια Διοίκηση και ως υπάλληλοι γραφείου, ως τεχνικοί και ως επαγγελματίες αναλογεί αντίστοιχα το 1/4 των γυναικών, ενώ στην Υγεία και ως τεχνικοί και ως επαγγελματίες αναλογεί το 15,0% των γυναικών με μισθωτή απασχόληση. Συνολικά στους τρεις αυτούς κλάδους και στα τρία αυτά επαγγέλματα συγκεντρώνεται το 70,0% της γυναικείας μισθωτής απασχόλησης του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας το 60% της γυναικείας μισθωτής απασχόλησης συγκεντρώνεται στους κλάδους του Εμπορίου, της Βιομηχανίας, των Ξενοδοχείων & Εστιατορίων και στις Δραστηριότητες νοικοκυριών ως εργοδοτών. Οι γυναίκες πωλητές και οι υπάλληλοι γραφείου στον κλάδο του Εμπορίου αντιπροσωπεύουν το 1/4 της γυναικείας μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Στα Ξενοδοχεία & τα Εστιατόρια (ως απασχολούμενες στην παροχή υπηρεσιών και ως ανειδίκευτες εργάτριες) αναλογεί το 10,0% αντίστοιχα των γυναικών μισθωτών. Στις Δραστηριότητες νοικοκυριών ως εργοδοτών και ως ανειδίκευτες εργάτριες αναλογεί ένα 9,0% της γυναικείας μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Το 4,4% της γυναικείας μισθωτής απασχόλησης του ιδιωτικού τομέα εργάζονται στην Εκπαίδευση ως εκπαιδευτικοί. Συνολικά στους τέσσερις αυτούς κλάδους και στα τέσσερα αυτά επαγγέλματα συγκεντρώνεται το 48,0% της γυναικείας μισθωτής απασχόλησης του ιδιωτικού τομέα.
Η απασχόληση των μεταναστριών που εργάζονται ως μισθωτές στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας συγκεντρώνεται κατά το ήμισυ περίπου στις Δραστηριότητες νοικοκυριών ως εργοδοτών και κατά το 1/5 στα Ξενοδοχεία & τα Εστιατόρια (45,0% και 19,0% αντίστοιχα), κυρίως ως ανειδίκευτες εργάτριες (52,0%) και ως απασχολούμενες στην παροχή υπηρεσιών (10,0%). Η μισθωτή απασχόληση των μεταναστριών στον κλάδο Δραστηριοτήτων νοικοκυριών ως εργοδοτών αποτελεί το 85% της μισθωτής απασχόλησης των ανειδίκευτων εργατριών μισθωτών γυναικών στον ιδιωτικό τομέα και 46,5% στο αντίστοιχο επάγγελμα στον κλάδο των Ξενοδοχείων και Εστιατορίων. Η αναλογία στο σύνολο των απασχολουμένων στον ίδιο κλάδο είναι στο 28,0% των απασχολούμενων στην παροχή υπηρεσιών στον ίδιο κλάδο. Πάνω από το ήμισυ της γυναικείας μισθωτής απασχόλησης του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας με ελληνική υπηκοότητα (54,2%) συγκεντρώνεται στους κλάδους του Εμπορίου, της Βιομηχανίας και των Ξενοδοχείων & Εστιατορίων, ενώ ένα ακόμη σημαντικό μερίδιο των Ελληνίδων (25,6%) εργάζεται στους κλάδους και των τριών.

Μέσες καθαρές μηνιαίες αμοιβές
Σε γενικές γραμμές, το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι μεγαλύτερο έναντι όλων των υπολοίπων μέσων (οικονομίας και ιδιωτικού τομέα), ενώ το μέσο μηνιαίο καθαρό εισόδημα των Ελλήνων (στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας) είναι μεγαλύτερο έναντι των μέσων καθαρών μηνιαίων εισοδημάτων του ιδιωτικού τομέα και των μεταναστών.
Επίσης, σε γενικές γραμμές, το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα όσων έχουν τελειώσει τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι μεγαλύτερο από όλα τα άλλα μέσα μηνιαία εισοδήματα, τα οποία προκύπτουν από τις λοιπές εκπαιδευτικές βαθμίδες. Το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα, που προέρχεται είτε από πλήρη είτε από μόνιμη απασχόληση, είναι κατά τι μεγαλύτερο του μέσου καθαρού μηνιαίου εισοδήματος. Αντίθετα, το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα, που προέρχεται από εργασία με καθεστώς μερικής απασχόλησης, αντιστοιχεί στο 45,0% του μέσου καθαρού εισοδήματος, που προέρχεται από πλήρη απασχόληση, ενώ το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα, που προέρχεται από εργασία με καθεστώς προσωρινής απασχόλησης αντιστοιχεί στα 2/3 περίπου του μέσου καθαρού μηνιαίου εισοδήματος, που προέρχεται από μόνιμη εργασία. Οι αναλογίες αυτές διαφοροποιούνται ως προς το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των εν λόγω κατηγοριών στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας σε 50,0% και 74,0% αντίστοιχα.
Το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των γυναικών το οποίο δεν ξεπερνά τα 1.000€ υπολείπεται κατά 8 μονάδες από το μέσο καθαρό μηναίο εισόδημα του συνόλου της οικονομίας και κατά 13 μονάδες από το αντίστοιχο των ανδρών. Το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των γυναικών, το οποίο προέρχεται είτε από πλήρη είτε από μερική απασχόληση υπολείπεται κατά 6,5 μονάδες από τα αντίστοιχα μέσα καθαρά μηνιαία εισοδήματα της οικονομίας, ενώ ως προς τα αντίστοιχα των ανδρών υπολείπεται κατά 10,6 μονάδες στην πλήρη απασχόληση και 16,0 μονάδες στη μερική απασχόληση. Το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των γυναικών, το οποίο προέρχεται από μόνιμη ή προσωρινή εργασία, υπολείπεται κατά 7,2 και 9,0 μονάδες από τα αντίστοιχα μέσα καθαρά μηνιαία εισοδήματα της οικονομίας, ενώ ως προς τα αντίστοιχα των ανδρών υπολείπεται κατά 12,0 μονάδες στη μόνιμη εργασία και 16,0 μονάδες στην προσωρινή εργασία.
Σύμφωνα με έρευνες που αφορούν τις μισθολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών, οι αμοιβές των ανδρών είναι, κατά μέσο όρο, υψηλότερες από τις αμοιβές των γυναικών, γεγονός το οποίο αποδίδεται στο ότι οι άνδρες έχουν μεγαλύτερη ηλικία και εμπειρία από τις γυναίκες στο επίπεδο εκπαίδευσης. Σημαντικό ρόλο παίζουν ακόμη η οικογενειακή κατάσταση, οι ώρες απασχόλησης, οι επαγγελματικές δεξιότητες και το επάγγελμα, γνωστά ως «παραγωγικά χαρακτηριστικά». Όμως, όταν επίκεντρο των μελετών είναι να ερμηνεύσουν ή να εξετάσουν κατά πόσο οι διαφορές αυτές αντανακλούν διαφορές ως προς τα παραγωγικά χαρακτηριστικά των εργαζομένων ή αποτελούν το «ανερμήνευτο μέρος της διαφοράς αμοιβών», ή διαφορετικό παράγοντα «διάκρισης σε βάρος των γυναικών», καταδεικνύουν ότι ο σημαντικότερος παράγοντας είναι το «ανερμήνευτο μέρος των αμοιβών» καθώς ερμηνεύουν το 59,4% αυτών, έναντι 40,6% που ερμηνεύουν οι κατά φύλο διαφορές των παραγωγικών χαρακτηριστικών.
Από αυτό δε το ανερμήνευτο μέρος, οι 21,9 εκατοστιαίες μονάδες χαρακτηρίζονται ως «πλεονέκτημα των ανδρών», δηλαδή ως το γεγονός ότι οι άνδρες εργαζόμενοι αμείβονται περισσότερο από το σύνολο των εργαζομένων, ακόμη και αν οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν τα ίδια παραγωγικά χαρακτηριστικά. Οι υπόλοιπες 37,5 εκατοστιαίες μονάδες είναι το «μειονέκτημα των γυναικών», δηλαδή το γεγονός ότι οι γυναίκες αμείβονται, κατά μέσο όρο, λιγότερο από ό,τι το σύνολο των εργαζομένων ακόμη και ανέχουν τα ίδια παραγωγικά χαρακτηριστικά, δηλαδή επειδή είναι γυναίκες και όχι γιατί έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά ανθρώπινου κεφαλαίου.
Το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των γυναικών που εργάζονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα πλησιάζει το 95,0% σε όλες τις κατηγορίες απασχολούμενων του αντίστοιχου μέσου μηνιαίου εισοδήματος για το σύνολο της οικονομίας και με εξαίρεση τη μερική απασχόληση όπου υπολείπεται κατά 14,2 μονάδες.
Στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των γυναικών σε όλες τις κατηγορίες απασχολούμενων δεν υπερβαίνει το 90,0% των αντίστοιχων μέσων μηνιαίων μισθών για το σύνολο της οικονομίας, με εξαίρεση τη μερική απασχόληση, όπου υπολείπεται μόλις κατά 5,0 μονάδες. Το ίδιο συμβαίνει και με το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των Ελληνίδων γυναικών, που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, ενώ για τις μετανάστριες εξαίρεση αποτελεί το μέσο μηνιαίο καθαρό εισόδημα, προερχόμενο από προσωρινή εργασία, που υπολείπεται κατά 7,7 μονάδες από το αντίστοιχο μέσο του συνόλου των μεταναστών.
Το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα του συνόλου των γυναικών υπολείπεται από εκείνο των γυναικών του ευρύτερου δημόσιου τομέα κατά 19,4 μονάδες, ενώ το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των γυναικών του ιδιωτικού τομέα υπολείπεται έναντι αυτού του ευρύτερου δημόσιου τομέα κατά 31,4 μονάδες και έναντι του μέσου καθαρού μηνιαίου εισοδήματος των γυναικών κατά 15 μονάδες. Το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα των μεταναστριών υπολείπεται από εκείνο των Ελληνίδων γυναικών, που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα κατά 23,0 μονάδες ως προς το μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα, που προέρχεται είτε από πλήρη είτε από μόνιμη απασχόληση. Αντίστοιχα, το μέσο μηνιαίο εισόδημα των μεταναστριών υπολείπεται κατά 18,7 μονάδες και μόλις κατά 5,0 μονάδες ως προς τα μέσα καθαρά μηνιαία εισοδήματα των ελληνίδων που προέρχονται από μερική και από προσωρινή απασχόληση.

Συμπερασματικά
Το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης των γυναικών αποτελεί απλή αντανάκλαση της διαφορετικής θέσης τους στον κοινωνικό καταμερισμό εργασίας, στον οικιακό και επιχειρηματικό τομέα της οικονομίας. Οι οικογένειες αναπτύσσουν ενδεχομένως στρατηγικές απασχόλησης, στις οποίες οι άνδρες έχουν προτεραιότητα στην απασχόληση, και το γυναικείο εργατικό δυναμικό αναλαμβάνει το ρόλο της εφεδρείας. Ο κατά φύλο διαχωρισμός των επαγγελμάτων σχετίζεται προφανώς με τους ρόλους των δύο φύλων και τις συνακόλουθες προκαταλήψεις περί «ανδρικών» και «γυναικείων» επαγγελμάτων, όπως αυτές διαμορφώθηκαν ιστορικά, καθώς οι γυναίκες ακολουθούν εκπαίδευση και επαγγέλματα, σε κλάδους παραγωγής, που αντιστοιχούν στα παραδοσιακά «καθήκοντα» της γυναίκας στην οικογένεια και το νοικοκυριό. Ο εφεδρικός χαρακτήρας του γυναικείου εργατικού δυναμικού αντανακλάται και στο υψηλό ποσοστό μερικής απασχόλησης σε σύγκριση με το αντίστοιχο ποσοστό των ανδρών.

Τέλος, από την ιδιαίτερη θέση των γυναικών στον τρόπο κοινωνικής αναπαραγωγής, η οποία βασίζεται στην οικογένεια και είναι θεμελιώδης, προκύπτει η σχέση τους με το εργατικό δυναμικό, την απασχόληση, την εργασία και την ανεργία. Η υποδεέστερη θέση των γυναικών στην απασχόληση και την εργασία, όπως εκφράζεται με την βραχεία ή σύντομη καριέρα, τη στασιμότητα στην εργασιακή ιεραρχία, τις χαμηλότερες αμοιβές, τη μικρότερη συσσώρευση εργασιακής πείρας συνολικά ή στον τελευταίο εργοδότη, ανάγεται στο γεγονός ότι αναλαμβάνουν ρόλο, στο εσωτερικό της οικογένειας, που είναι σημαντικότερος από τον αντίστοιχο των ανδρών, με όρους ωρών οικιακής εργασίας και αφοσίωσης.
Εν απουσία αξιόλογου κοινωνικού κράτους, οι γυναίκες καλούνται να αναλάβουν τον κύριο ρόλο στην αναπαραγωγή, δηλαδή στην οικιακή εργασία και ένα δευτερεύοντα ρόλο στην εμπορευματική παραγωγή. Η ένταξή τους, ωστόσο, τόσο στον εκπαιδευτικό μηχανισμό, όσο και στην απασχόληση εξακολουθεί να επηρεάζεται θεαματικά από τον παραδοσιακό ρόλο, που αναλαμβάνουν στην οικογένεια ως σύζυγοι, μητέρες και κόρες: στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου η παρουσία τους είναι πλέον ισάξια των ανδρών, ακολουθούν σπουδές ανθρωπιστικής κατεύθυνσης, ενώ στην αγορά εργασίας καταλαμβάνουν θέσεις εργασίας που αντιστοιχούν στον παραδοσιακό ρόλο των γυναικών στην οικογένεια: εκπαιδευτικοί, υπηρεσίες υγείας, κοινωνική εργασία, φροντίδα, υπηρεσίες καθαρισμού, υφαντουργία και ιματισμός, θέσεις εργασίας στη «ήπια οικονομία» και ιδιαίτερα στο δημόσιο τομέα, ή υπάλληλοι γραφείου.

Ένα τραγούδι για τον Ορφέα

Τρεις ζωές, τρεις δρόμοι της γνώσης…

Στο μυθιστόρημα του Νίκου Σιδέρη ”Ενα τραγούδι για τον Ορφέα” το φάσμα μιας κρίσιμης χειρουργικής επέμβασης αναμορφώνει ραγδαία τις ζωές τριών ανθρώπων. Παρελθόν και παρόν των παθών συγκρούονται. Σώματα στα όρια και ψυχές πέρα από τα όρια ωθούν τις σχέσεις στην άβυσσο και στα ουράνια. Ενώ μια παράξενη συμφωνία μετατρέπει την κάθοδο στον Άδη σε πύλη πρόσβασης σε δύσκολες αλήθειες, με οδηγό ένα οξύ ερώτημα: Τι σημαίνει «τέχνη του ζην» ακόμη και σε συνθήκες όπου όλα παίζονται; Μια μυθιστορηματική παραβολή για τη δοκιμασία και τη λύτρωση εκεί που σμίγουν θάνατος, ζωή, έρωτας, αγάπη, διαμάχη, φιλία, πάθος, σοφία, μυστήριο και αποκάλυψη. Μια παραβολή για τη ζωή, τον θάνατο, τον έρωτα, την αγάπη, το πάθος και τη σοφία…

Ο Νίκος Σιδέρης γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για μεταπτυχιακές σπουδές (ειδικότητα Ψυχιατρικής, Ιστορία και Νευροψυχολογία-Νευρογλωσσολογία). Είναι διδάκτωρ του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και διδάσκων ψυχαναλυτής, μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας του Στρασβούργου (ΕPS) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ψυχανάλυσης (FEDEPSY). Διδάσκει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ το μάθημα «Αρχιτεκτονική και Ψυχανάλυση» και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το μάθημα «Εικαστική δημιουργία και Φαντασίωση του Καλλιτέχνη». Εργάζεται στην Αθήνα ως ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και οικογενειακός θεραπευτής. Έχει εκδώσει μελέτες, δοκίμια καθώς και ποίηση και πεζογραφία. Κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του: Όπως ειπώθηκαν εκεί και ακούστηκαν: Μυστικά και αλήθειες από το ντιβάνι του ψυχαναλυτή (2008), Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν! (2009, περισσότερα από 60.000 αντίτυπα), Δεν παίζεις μόνο εσύ. Υπάρχουν κι άλλοι! (2010), Ο ερωτισμός στην τέχνη. Εικαστικές φαντασιώσεις (2010), καθώς και η ποιητική συλλογή Η τέχνη του κόκκου (2011).

To βιβλίο του Νίκου Σιδέρη θα παρουσιαστεί την Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012, στις 8 μ.μ., στο βιβλιοπωλείο IANOS (Σταδίου 24, Αθήνα).

Έκθεση ζωγραφικής του Τάσου Μαντζαβίνου

Η αίθουσα τέχνης Σκουφά παρουσιάζει έκθεση ζωγραφικής του Τάσου Μαντζαβίνου με θέμα τον αγαπημένο μας ήρωα, τον Καραγκιόζη από την Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012.

Ο Μαντζαβίνος εμπνεύστηκε από το θέμα αυτό όπως πολλοί ζωγράφοι, έντεχνοι και λαϊκοί. Από τον Σικελιώτη, το Μιγάδη, τον Μποστ, τον Αργυράκη έως και τον Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα, Τσαρούχη και άλλους. Σήμερα ο καλλιτέχνης μας παρουσιάζει τη δική του άποψη για το Θέατρο των Σκιών, με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Αναμνήσεις από παραστάσεις που είδε και επιρροές από τις λαϊκές ζωγραφιές των καραγκιοζοπαιχτών χαρακτηρίζουν το σύνολο των έργων του, όπως: «Το μαγεμένο δεντρί», «Το ναυάγιο του Καραγκιόζη», «Ο Καραγκιόζης γαμπρός», «Ο Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι» και άλλες κλασικές παραστάσεις που αναφέρονται στα έργα του Μαντζαβίνου.

Όπως αναφέρει ο Μιχάλης Ιερονυμίδης – μελετητής και ερευνητής του θεάτρου σκιών – «Δεν πρόκειται για απεικονίσεις μιας στιγμής από τη δράση του έργου, αλλά για καταγραφή της ατμόσφαιρας της παράστασης, όπως την εισπράττει ο ζωγράφος και τη μεταπλάθει σε ζωγραφικό πίνακα. Τη δική του αναπαράσταση. Εδώ το φίδι βλέπει με χίλια μάτια, ο Μεγαλέξανδρος εγκλωβίζεται στο δέντρο και ο Νιόνιος μεταμορφώνεται σε σπαθοφόρο πίσω από τον μελαγχολικό καραγκιοζοπαίχτη.»

Info

Τοποθεσία
Γκαλερί Σκουφά, Σκουφά 4, Κολωνάκι, Αθήνα

Ημερομηνία
Εγκαίνια: Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012, 7:30 μ.μ. Διάρκεια έκθεσης: 17 Ιανουαρίου – 11 Φεβρουαρίου 2011. Ώρες λειτουργίας: Δευτ-Τετ-Σαβ 10:00-15:30, Τρ-Πεμ-Παρ: 10:00-15:30 & 17:30-21:00

Πληροφορίες
Τηλ.: 210-3643025, 210-3603541

Ανακοίνωση για “Τα σημάδια του Κάιν”

Ενημερώνουμε, για όσους φοιτητές του Παντείου ενδιαφέρονται, ότι η προσφορά για τη θεατρική παράσταση “Τα σημάδια του Κάιν” θα ισχύει μετά τις 17/1/2012, όπως αρχικά είχε γραφτεί στη ιστοσελίδα μας.

Ο κηπουρός του Ουρανού

«…Όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους εμάς τις τρεις νεράιδες! Τη Μνήμη, την Αγάπη και τη Μουσική… αλλά… καμιά φορά… το ξεχνάνε, είπε η Μνήμη…»

«Ο Κηπουρός του Ουρανού» καθιστά τα παιδιά συνεργούς της παράστασης. Δείχνει στα παιδιά -και ξαναθυμίζει στους μεγάλους- πώς να αντιμετωπίζουν το φόβο και τη βία.
Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ της θεατρικής ομάδας πείρα(γ)μα «ένα παραμύθι ταξιδεύει», μετά την επιτυχημένη της περσινή σεζόν στο θέατρο Κνωσός, μεταφέρεται φέτος στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ και παρουσιάζει τη μουσική θεατρική παράσταση για παιδιά «Ο Κηπουρός του Ουρανού» της Δήμητρας Ψυχογυιού, σε σκηνοθεσία-διασκευή της Ειρήνης Μελά, μουσική του Νίκου Κουρουπάκη και χορογραφίες από την Μυρτώ Παπαδοπούλου.

Ο Κηπουρός του Ουρανού φροντίζει τους κήπους του και ιδιαίτερα τον αγαπημένο του θάμνο που έχει μορφή γοργόνας, τη θαμνογοργόνα του. Τον συντροφεύουν ένας πίθηκος “δύσπιστος”, ένας αρκετά “ψαγμένος” σκίουρος, κι ένας ερωδιός που… “ξέρει”! Και ξαφνικά… η γοργόνα-θάμνος δακρύζει!!! …Κάπου στα βάθη της γης, στον σκοτεινό ωκεανό, υπάρχει ένας γίγαντας που κλέβει την χαρά! Ένα δύσκολο και μακρινό ταξίδι ακολουθεί για τον Κηπουρό του Ουρανού που αποφασίζει να το κάνει. Για να συναντήσει και να αναμετρηθεί με τον γίγαντα. Για να ξαναφέρει πίσω την χαρά! Μοναδικά του όπλα, το Πεφταστέρι που του δίνει ελπίδα όταν τον φυλακίζει ο γίγαντας, αλλά και οι τρεις νεράιδες: Η Μνήμη, η Μουσική και η Αγάπη. Τις συνάντησε κάποια στιγμή στον δρόμο του. Δεν του είπαν πολλά… ήταν όμως αρκετά!…

«Ο Κηπουρός του Ουρανού» της Δήμητρας Ψυχογυιού
Παραγωγή: ομάδα πείρα(γ)μα (www.omadapeiragma.blogspot.com)
Σκηνοθεσία – διασκευή: Ειρήνη Μελά
Μουσική Σύνθεση: Νίκος Κουρουπάκης (ΤΡΙΦΩΝΟ)
Χορογραφία: Μυρτώ Παπαδοπούλου
Σκηνικά-κοστούμια: ομάδα πείρα(γ)μα – Δήμητρα Ψυχογυιού
Μάσκες: Τάκης Σαρρής
Κατασκευή Γοργόνας: Στέλιος Καλλίκης
Φωτισμοί: ομάδα πείρα(γ)μα
Επιμέλεια βίντεο-προβολής: Αγγελική Κασόλα
Μακιγιάζ: Ειρήνη Σπήλιου
Φωτογραφίες, βίντεο και Graphic Design: Creatives Pro (www.creativespro.com)

Παίζουν οι ηθοποιοί:
Κηπουρός του Ουρανού: Γιάννης Καρούνης
Σκίουρος / Γίγαντας: Δημήτρης Καμπίτσης
Πίθηκος/Μουσική: Αλεξάνδρα Ολυμπία
Περιστεράκι Γοργόνα /Μνήμη/Αστεράκι: Έλλη Καμπίτση
Ερωδιός/Αγάπη: Ειρήνη Μελά

ΧΩΡΟΣ: ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ
Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι, Στάση Μετρό Αμπελοκήπων, Αθήνα

Περιμένουμε όσους είναι παιδιά ή αισθάνονται παιδιά!

Αντί επιλόγου για το έτος που φεύγει…

Πριν την εκπνοή του έτους, θα θέλαμε συνολικά ως συντακτική ομάδα αλλά και ως μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας του Παντείου να ευχηθούμε προκαταβολικά σε όλες και όλους Καλή Χρονιά και Δημιουργικό Νέο Έτος.

Μπορείτε να μας στέλνετε τα mail σας στο panteiaka.nea@gmail.com για να κάνετε όποια κριτική, παρατήρηση ή απορία έχετε ή να μας προβάλλετε ιδέες και προτάσεις σας, που θέλετε να δημοσιευτούν στην ιστοσελίδα μας από το Νέο Έτος. Επίσης, γράψτε μας για οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζετε και θα μπορούσαμε να φανούμε χρήσιμοι στην επίλυσή του μέσα από το site μας.

Για τα Παντειακά Νέα

Βασιλική Μελέτη, Ζωή Οικονομοπούλου, Βάσια Τσώτσου

“Τα σημάδια του Κάιν” για τους Φοιτητές του Παντείου

Τα Παντειακά Νέα εξασφάλισαν για τους θεατρόφιλους φοιτητές του Παντείου είσοδο 15€ για κάθε δύο άτομα με απλή επίδειξη του φοιτητικού βιβλιαρίου ή του πάσο τους μέχρι τη λήξη των παραστάσεων. Σας ενημερώνουμε ότι στις 9, 10 και 16, 17 Ιανουαρίου δεν θα γίνουν παραστάσεις, λόγω αλλαγής σκηνικού χώρου για την καινούρια παράσταση του θεάτρου, και υπενθυμίζουμε ότι η τελευταία παράσταση είναι προγραμματισμένη για τις 3 Απριλίου 2012.
Παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή) στις 9.15.
Αντισθένους 7 & Θαρύπου, Στάση Μετρό-Τραμ «Συγγρού-Φιξ»
Τηλέφωνο: 210 9212900

Σας περιμένουμε!

Προ των πυλών για την ανάδειξη των μελών του πρώτου Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου

Η Οργανωτική Επιτροπή για την ανάδειξη των μελών του πρώτου Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου, στη συνεδρίαση της της 28ης Δεκεμβρίου 2011, αποφάσισε οι εκλογές για την ανάδειξη των καθηγητών-εσωτερικών μελών του πρώτου Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου, να διεξαχθούν την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012.

Α. Υποψηφιότητες
Οι υποψηφιότητες υποβάλλονται με αίτηση των ενδιαφερομένων στην Οργανωτική Επιτροπή το αργότερο μέχρι την Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 14:00. Οι υποψηφιότητες υποβάλλονται στο Ειδικό Πρωτόκολλο της Οργανωτικής Επιτροπής που τηρείται από τη Γραμματέα της επιτροπής Μ. Ανδρικοπούλου στο Τμήμα Διδακτικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου. Οι υποψήφιοι μπορούν να παραιτηθούν από την υποψηφιότητά τους. Η παραίτηση γίνεται με γραπτή δήλωση του υποψηφίου, η οποία υποβάλλεται στην Οργανωτική Επιτροπή το αργότερο μέχρι την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012.
Υποψήφια εσωτερικά μέλη του Συμβουλίου μπορούν να είναι όλοι οι πλήρους απασχόλησης Καθηγητές πρώτης βαθμίδας και οι Αναπληρωτές Καθηγητές του Παντείου Πανεπιστημίου. Δεν επιτρέπεται να είναι υποψήφιοι Καθηγητές οι οποίοι αποχωρούν από την υπηρεσία πριν από τη λήξη της τετραετούς θητείας του Συμβουλίου.
Οι υποψήφιοι ανακηρύσσονται με απόφαση της οργανωτικής επιτροπής η οποία θα εκδοθεί μέσα σε δύο (2) ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή υποψηφιοτήτων. Για την ανακήρυξη των υποψηφίων, η οργανωτική επιτροπή εξετάζει εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για την υποβολή υποψηφιότητας, καθώς και αν συντρέχουν στο πρόσωπό τους κωλύματα εκλογιμότητας. Μετά την ανακήρυξη, η οργανωτική επιτροπή θα συντάξει και θα θεωρήσει τον πίνακα των υποψηφίων με αλφαβητική σειρά επωνύμου που έχουν ανακηρυχθεί, τον οποίο α. θα αναρτήσει σε εμφανές σημείο του Ιδρύματος και β. θα φροντίσει να αναρτηθεί σε ειδικό τμήμα στην κεντρική ιστοσελίδα του Ιδρύματος. Οι υποψήφιοι εφόσον το επιθυμούν μπορούν μαζί με την υποψηφιότητα να καταθέτουν σύντομο βιογραφικό σημείωμα καθώς και γραπτή συναίνεση ανάρτησής του.

Β. Εκλογικοί κατάλογοι

Τα εσωτερικά μέλη του Συμβουλίου εκλέγονται από το σύνολο των μελών ΔΕΠ του Παντείου Πανεπιστημίου, με ενιαίο ψηφοδέλτιο και με σημείωση από τους εκλογείς δίπλα από το όνομα των υποψηφίων της σειράς προτίμησης με διαδοχικούς ακέραιους αριθμούς (σύστημα ταξινομικής ψήφου).
Το εκλογικό δικαίωμα ασκούν μόνο όσοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, με βάση τους οποίους διενεργούνται οι εκλογές. Οι εκλογικοί κατάλογοι καταρτίζονται και τηρούνται από την αρμόδια υπηρεσία προσωπικού του Ιδρύματος και εγκρίνονται από το Πρυτανικό Συμβούλιο. Οι εκλογικοί κατάλογοι οριστικοποιούνται είκοσι ημέρες πριν από την ημέρα διεξαγωγής των εκλογών.

Γ. Ψηφοφορία – Επαναληπτικές εκλογές

Η ψηφοφορία διεξάγεται σε χώρο που θα ορίσει με απόφασή της η Οργανωτική Επιτροπή. Η απόφαση της θα τοιχοκολληθεί σε εμφανές σημείο του Πανεπιστημίου και θα αναρτηθεί στην κεντρική ιστοσελίδα του Ιδρύματος πέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από την ψηφοφορία.

Αν η ψηφοφορία δεν πραγματοποιηθεί για οποιονδήποτε λόγο, επαναλαμβάνεται σε νέα ημερομηνία που δεν μπορεί να απέχει περισσότερο από τρεις ημέρες από την ημερομηνία της μη διεξαχθείσας ψηφοφορίας.

Πηγή: www.panteion.gr

                                                            

ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ!

 Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ  “ΠΑΝΤΕΙΑΚΩΝ ΝΕΩΝ”

                                                              

Τα σημάδια του Κάιν

Η θεατρική ομάδα Νότιο Σέλας σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζει:
Μία πολύκλωνη, πολυφωνική παράσταση – περιήγηση στον κόσμο της βίας, από γενέσεως κόσμου έως τις μέρες μας, βασισμένη πάνω σε ντοκουμέντα και ιστορικές μελέτες, πρακτικά και αρχεία, αποσπάσματα λογοτεχνικών έργων, αλλά και σε δημοσιογραφικά ρεπορτάζ και προσωπικές μαρτυρίες. Ένα μωσαϊκό ιστοριών, ένα ψηφιδωτό ατομικών και συλλογικών αφηγήσεων, μια τοιχογραφία ονείρων και εφιαλτών, και συνάμα μια ελεύθερη κατάδυση στην πιο σκοτεινή πλευρά μας, εκεί που δεν φέγγει ποτέ αλλά παρ’ όλα αυτά ο άνθρωπος ζει, αναπνέει, δημιουργεί και, βέβαια, σκοτώνει.
Η ομάδα ασχολήθηκε με το θέμα της βίας για πρώτη φορά, το 2009 στα «Επτά Εβραιόπουλα – Ένα έργο για τη Γάζα» της Caryl Churchill, που παρουσιάστηκε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, σε πλατείες και καταλήψεις. Η βία συνεχίζει να διαγράφει τις τροχιές της άλλοτε μακριά μας κι άλλοτε δίπλα μας. Ζώντας σ’ έναν κόσμο που δεν είναι αυτός που ονειρευτήκαμε, αισθανόμαστε την ανάγκη να μοιραστούμε τις αγωνίες μας.
Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Θανάσης Χαλκιάς
Δραματουργική επεξεργασία: Ο θίασος σε συνεργασία με τον Ηλία Μαγκλίνη
Επιμέλεια σκηνικών, κοστούμια: Ολυμπία Σιδερίδου
Μουσική: Κώστας Βόμβολος
Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Βίντεο και οπτικά εφέ: Μάκης Φάρος
Δραματολογία: Αναστασία-Μαρία Τζέλλου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Φανή Αργύρη, Δημήτρης Θεοδοσόπουλος, Αρετή Πετροπούλου
Φωτογραφίες: Μανώλης Παπαδάκης
Γραφίστας αφίσας – προγράμματος: Γιάννης Τοκαλατσίδης

Παίζουν:
Ηλέκτρα Γεννατά
Ιωάννα Κανελλοπούλου
Ελίτα Κουνάδη
Γιάννης Παπαϊωάννου
Γιώργος Στάμος
Βασιλική Τσακίρη

Μουσικός:
Τάσος Μισυρλής

Ηχογραφημένη φωνή:
Γεράσιμος Γεννατάς

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή) στις 9.15
Αντισθένους 7 & Θαρύπου, Στάση Μετρό-Τραμ «Συγγρού-Φιξ»
Τηλέφωνο: 210 9212900

Πρώτη παράσταση: 7 Νοεμβρίου 2011
Τελευταία παράσταση: 3 Απριλίου 2012

Για την περίοδο των εορτών το πρόγραμμα των παραστάσεων για “Τα σημάδια του Κάιν” είναι:

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 6:30 μμ

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 9:15 μμ

 

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου  9:15 μμ

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 9:15 μμ

Υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς

Ονειρούπολη Δράμας 2011

H Ονειρούπολη άνοιξε και φέτος τις πύλες της την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011 στις 12.00 το μεσημέρι. Τα εγκαίνια έγιναν στις 7.30 το απόγευμα της ίδιας μέρας στο Δημοτικό κήπο, από τον Δήμαρχο Δράμας κ. Κυριάκο Χαρακίδη, ο οποίος και παρέδωσε το κλειδί της πόλης στον Αη–Βασίλη μέσα σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη συναισθήματα. Η Ονειρούπολη θα είναι στη διάθεση των επισκεπτών καθημερινά με αμέτρητες προγραμματισμένες δράσεις για το διάστημα των γιορτών. Η φαντασμαγορική γιορτή των Χριστουγέννων στο χωριό του Αη-Βασίλη στην Ονειρούπολη 2011, σχεδιάστηκε για να μείνει αξέχαστη. Κάθε μέρα μέχρι και τις 4 Ιανουαρίου 2012, ανεπανάληπτες δράσεις και απίθανες γιορτινές φιγούρες πλαισιώνουν ένα φανταστικό σκηνικό, που κάθε χρόνο έχουν την τύχη να ζήσουν μικροί και μεγάλοι επισκέπτες.
Ένα τεράστιο παγοδρόμιο, το Χριστουγεννιάτικο δέντρο με τη φάτνη και ένα εντυπωσιακό, πολύχρωμο Καρουζέλ, είναι τα πρώτα που θα συναντήσει ο επισκέπτης, μπαίνοντας στην Ονειρούπολη… Λίγο πιο κάτω, στο Σπίτι του Αη-Βασίλη, ο παχουλός γέροντας περιμένει χαμογελαστός όλους τους μικρούς του φίλους, ενώ στο Ταχυδρομείο, οι μικροί επισκέπτες μπορούν να ταχυδρομήσουν τις επιθυμίες και τις ευχές τους. Στο Εργαστήριό του τα παιδιά μπορούν να διασκεδάσουν με την ψυχή τους, φτιάχνοντας ό,τι βάζει ο νους τους, ενώ το Ηigh-tech εργαστήριο των ξωτικών, είναι το αγαπημένο στέκι των μεγαλύτερων παιδιών, μιας και ο χώρος είναι γεμάτος ηλεκτρονικούς υπολογιστές! Το ένα κάνει βόλτες μέσα στη Χριστουγεννιάτικη Νανοπολιτεία, το δεύτερο κάνει τις ζαβολιές του ανάμεσα στα δέντρα του Δημοτικού Κήπου και της Πλατείας Ελευθερίας, ενώ στο τρίτο, επιβάτες κάθε ηλικίας μπορούν να απολαύσουν μια μαγευτική διαδρομή, θαυμάζοντας τα ομορφότερα σημεία της πόλης της Δράμας.
Τι άλλο θα βρείτε στην Ονειρούπολη; Το σπίτι της περιβαλλοντικής οργάνωσης Αρκτούρος, το ατελιέ των ξωτικών, αλλά και το σπίτι της οικοπεριπέτειας, ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος, όπου μικροί και μεγάλοι μαθαίνουν να κατασκευάζουν πράγματα από ανακυκλώσιμα υλικά, οικολογικά προϊόντα και υλικά της φύσης. Να θυμίσουμε και το παραδοσιακό σπιτάκι με τα ζαχαρομαγειρέματα, το πιο λαχταριστό από όλα… Εκεί, τα παιδιά, με τη βοήθεια των γυναικών του χωριού, φτιάχνουν Χριστουγεννιάτικες, παραδοσιακές λιχουδιές, τις οποίες δοκιμάζουν μετά, μιας και το λαχταριστό αποτέλεσμα γεύονται πρώτα οι παρασκευαστές!

Το πρόγραμμα της Ονειρούπολης περιλαμβάνει πολλές μουσικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της. Όλες οι παραπάνω δράσεις είναι δωρεάν και βρίσκονται στον Δημοτικό Κήπο. Όσον αφορά τις δράσεις που παρέχει η Ονειρούπολη και δεν είναι δωρεάν, αυτές είναι: το καρουζέλ, το υπερυψωμένο τρενάκι καθώς και τα μικρότερα τρένα, το παγοδρόμιο με αληθινό πάγο, οι μεγάλες τσουλήθρες και το τεράστιο κρεμαστό καράβι.
Αναλυτικά το εορταστικό πρόγραμμα της Ονειρούπολης βρίσκεται στην ιστοσελίδα http://www.oneiroupoli2011.gr  μαζί με άλλες χρηστικές πληροφορίες για κάθε υποψήφιο επισκέπτη.
Αυτή την Ονειρούπολη δεν πρέπει να την χάσετε με τίποτε!!!

«ΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΣ; ΧΑΡΙΣΕ ΜΕ!»

 Στο πλαίσιο της διοργάνωσης της ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι (16 – 18 Δεκεμβρίου 2011), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών, σε συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων και την Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων, συνεχίζει τη μεγάλη κοινωνική καμπάνια για την ανάπτυξη της βιβλιοφιλίας και φιλαναγνωσίας σε απομακρυσμένες και εν πολλοίς άγονες περιοχές της χώρας μας, με το μήνυμα: «ΔΩΡΙΣΤΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ! ΣΩΣΤΕ ΜΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ!».

Έτσι, λοιπόν, οι επισκέπτες της ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ θα έχουν την ευκαιρία να φέρουν μαζί τους στην έκθεση βιβλία που διάβασαν, τα οποία θα ζωντανέψουν και θα εμπλουτίσουν την βιβλιοθήκη της ακριτικής Κάσου, ύστερα από την επιτυχημένη προσπάθεια εμπλουτισμού των βιβλιοθηκών Λέρου και Λειψών.

Τα βιβλία μπορούν να παραδίδονται στην έκθεση ή να αποστέλλονται στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών (Θεμιστοκλέους 73, 106 83 Αθήνα, τηλ. 210 33 00 924).

Είσοδος ελεύθερη.

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 17.00 – 22.00 μ.μ.

Σάββατο 17 και Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 11.00 π.μ. ‐ 22.00 μ.μ.

Με την παράκληση της αναφοράς

Για πληροφορίες: Νίκος Χατζηγεωργίου, τηλ. 6932 630 024

Ελένη Μπονάτσου, τηλ. 210 38 30 029

ΠΟΕΒ – ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΚΔΟΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΩΝ

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ 73, 10681 ΑΘΗΝΑ

Τ. 210/3300924, F. 210/3600865, WWW.POEV.GR

73 THEMISTOKLEOUS ST., 10680 ATHENS, GREECE

Πηγή: http://www.poev.gr/

Σεξουαλική παρενόχληση και εξουσία στην εργασία: η ευρωπαϊκή και εθνική διάσταση

Της Βασιλικής Μελέτη

Η εννοιολογική θεώρηση του όρου σεξουαλική παρενόχληση
Ως σεξουαλική παρενόχληση ορίζεται οποιαδήποτε μορφή λεκτικής, μη λεκτικής ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικής φύσης, η οποία προσβάλλει την αξιοπρέπεια γυναικών και ανδρών στην εργασία. Η σεξουαλική παρενόχληση στον εργασιακό χώρο, και ειδικότερα στοανταγωνιστικό περιβάλλον των επιχειρήσεων, δεν προσβάλλει μόνο την προσωπικότητα των ατόμων, αλλά παράλληλα προκαλεί σημαντικές επενέργειες τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική τους υγεία. Ενώ πλήττει και τα δύο φύλα, η συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων αφορά γυναίκες, θύματα επίθεσης ανδρών, που είναι κατά κανόνα ιεραρχικά ανώτεροί τους. Συχνότερα θύματα στον εργασιακό στίβο είναι νεοπροσλαμβανόμενες γυναίκες, αλλοδαπές που δεν γνωρίζουν ελληνικά και βρίσκονται σε πιεστική οικονομική ανάγκη ή υπό τη σκιά φόβου απέλασης, καθώς επίσης άγαμες μητέρες και διαζευγμένες. Σύμφωνα με το European Women’s Lobby, 40-50% των γυναικών στην Ε.Ε. έχει υποστεί παρενόχληση στο χώρο εργασίας (Women In EU-Facts, Figures & Quotes, 2011). Επισημαίνεται ότι οι σεξουαλικά παρενοχλητικές συμπεριφορές αντανακλούν την ανισότητα δύναμης στις σχέσεις, γεγονός που οδηγεί στην εκμετάλλευση της ιεραρχικής ισχύος, με σκοπό την εκβιαστική απόσπαση σεξουαλικής εύνοιας.

Οριοθέτηση της σεξουαλικής παρενόχλησης
Η σεξουαλική παρενόχληση συνδέεται με την προσβολή της αξιοπρέπειας, η οποία δημιουργεί συνθήκες διακρίσεων στο χώρο εργασίας. Αποτελεί, αφενός, ανεπιθύμητη για τον παρενοχλούμενο συμπεριφορά, η οποία εκδηλώνεται με άσκηση φορτικών πιέσεων, διατύπωση απειλών ή εκ προθέσεως διαμόρφωση σε βάρος του θύματος δυσμενών εργασιακών συνθηκών. Για τον δράστη, αφετέρου, που εκμεταλλεύεται μια σχέσης εξάρτησης σε οποιαδήποτε υπηρεσία, στο πλαίσιο της εργασίας του, η παρενόχληση αντιπροσωπεύει εκβιαστικό εξαναγκασμό σε πράξη ή ανοχή πράξης ερωτικού περιεχομένου. Το φαινόμενο ερμηνεύεται υπό το πρίσμα του δομικού πλαισίου οργάνωσης και λειτουργίας των επιχειρήσεων και είναι απόρροια των υφιστάμενων σχέσεων εξουσίας, που καλλιεργούνται από την εταιρική τους δομή, ενώ συγχρόνως είναι μοχλός αναπαραγωγής τους. Έτσι, η σεξουαλική παρενόχληση θεωρείται ένα βήμα προς την ηθική παρενόχληση: τα θύματα υποφέρουν ψυχολογικά, φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια, ενώ, όταν γνωστοποιούνται τα περιστατικά, χάνουν την εργασία τους ή γίνονται αντικείμενο χλευασμού. Οι παρενοχλούντες δράστες, αντιθέτως, καταναλώνουν, σύμφωνα με έρευνες, το 15% του χρόνου τους στη δραστηριότητα αυτή, γεγονός που οδηγεί βαθμιαία στην απώλεια κινήτρου για παραγωγική εργασία. Σε δεύτερο χρόνο, τα εργασιακά περιβάλλοντα, όπου ενθαρρύνονται τέτοιες συμπεριφορές, διατρέχουν κίνδυνο να εμπλακούν σε χρονοβόρες δικαστικές διαμάχες, όταν τα θύματα προχωρούν σε καταγγελίες, οι οποίες κυριολεκτικά θρυμματίζουν τη φήμη των επιχειρήσεων.

Η θεσμική αντιμετώπιση της σεξουαλικής παρενόχλησης στην Ε.Ε.
Στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. η πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου έχει αρχίσει να εμπεδώνεται σε νομοθετικές ρυθμίσεις από τη δεκαετία του 1990. Πρωτοστατεί η νομοθεσία της Σουηδίας, η οποία αποδεικνύεται προοδευτική, καθότι, ήδη από το 1993, επέβαλε με δύο διατάξεις της στους εργοδότες της χώρας να εκπαιδεύουν τα διοικητικά στελέχη αναφορικά με τους εργασιακούς νόμους και να επιστρατεύουν διαδικασίες, μέσω των οποίων διασφαλίζονται υγιείς κοινωνικές και ψυχολογικές συνθήκες εργασίας στις επιχειρήσεις. Ως προς τη σεξουαλική παρενόχληση, συγκεριμένα, η σουηδική νομοθεσία διαχρονικά έδινε έμφαση στην οργανωτική κουλτούρα των οργανισμών ως πλαίσιο ρύθμισης της κοινωνικής συμπεριφοράς στον εργασιακό χώρο.
Στο Ευρωπαϊκό δίκαιο, γενικότερα, η νομοθεσία καλύπτει πλήθος ανεπιθύμητων συμπεριφορών, όπως το «mobbing» και το «bulling», το ρατσισμό και οπωσδήποτε τη σεξουαλική παρενόχληση: η τελευταία εκλαμβάνεται ως συμπεριφορά άμεσης ή έμμεσης διάκρισης ως προς την ίση μεταχείριση, γεγονός που εκβάλλει στην υποβάθμιση του εργασιακού περιβάλλοντος, ενώ νόμος ορίζει ρητά ότι απαγορεύεται κάθε πράξη σεξουαλικής παρενόχλησης που διαπράττεται στο χώρο εργασίας από εργοδότη, εργαζόμενο ή τρίτο πρόσωπο. Αποτέλεσμα της θεσμικής αντιμετώπισης κρουσμάτων σεξουαλικής παρενόχλησης, που θεωρείται ότι δημιουργεί εκφοβιστικό, εχθρικό, ταπεινωτικό ή απειλητικό περιβάλλον, κατά την πρόσβαση των ατόμων στην απασχόληση, υπήρξε η υιοθέτηση των διατάξεων της Οδηγίας 73 του 2002, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, που απαγόρευε κάθε διάκριση, λόγω φύλου ως προς την επαγγελματική κατάρτιση και ανέλιξη. Ωστόσο, η Οδηγία αυτή αντικαταστάθηκε από την Οδηγία 54 του 2006, η οποία καταδικάζει κάθε μορφή παρενόχλησης και επιβεβαιώνει το καθήκον των εταιριών να επιδεικνύουν στάση μηδενικής ανοχής απέναντι στο πρόβλημα της σεξουαλικής παρενόχλησης. Μάλιστα, στις 8.11.2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφωνία-πλαίσιο για την παρενόχληση στην εργασία, βάσει της οποίας συστήνεται να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα κατά του παρενοχλούντος δράστη, τα οποία θα εκκινούν από πειθαρχικές ποινές μέχρι και οριστική απόλυση.

Το ισχύον νομικό καθεστώς στην Ελλάδα για τη σεξουαλική παρενόχληση
Η εθνική νομοθεσία ανέκαθεν εδραίωνε την προστασία της ελευθερίας, της προσωπικότητας και της αξίας του ατόμου, καθώς επίσης και την ισότητα στην απασχόληση με τις υπάρχουσες διατάξεις του Συντάγματος. Οι συγκεκριμένες διατάξεις αναφέρονταν βασικά στα εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας και της τιμής του ατόμου, καθώς και στα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Έτσι, η παρενόχληση στα εργασιακά περιβάλλοντα οργανισμών και επιχειρήσεων της χώρας δεν τύγχανε αντιμετώπισης ως νομοθετικά αυτοτελές ζήτημα από την ελληνική δικαιοσύνη, καθόσον το πρόβλημα εξεταζόταν ως βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας, ως προσβολή της προσωπικότητας του εργαζόμενου ή κατάχρηση δικαιώματος, εάν η παρενόχληση ήταν πράξη του εργοδότη, που οδηγούσε σε βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας ή σε απόλυση.
Ιστορικά, ο Ν. 3488/2006 «Εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση, στους όρους και στις συνθήκες εργασίας» ενσωμάτωνε πλήρως την προαναφερθείσα κοινοτική Οδηγία. Ο εν λόγω νόμος μάλιστα, ο οποίος αντικατέστησε το Ν. 1414/1984, όριζε για πρώτη φορά με σαφήνεια τη σεξουαλική παρενόχληση, την οποία αντιμετώπιζε ως διάκριση λόγω φύλου στο χώρο εργασίας (άρθρο 4, παρ. 2) και ως ποινικά κολάσιμη πράξη, θεσμοθετώντας ποινές φυλάκισης από έξι μήνες έως τρία χρόνια και χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων ευρώ (άρθρο 16, παρ. 4) και, παράλληλα, προβλέποντας αξίωση προς αποζημίωση του θύματος (άρθρο 16, παρ. 1). Υπογραμμίζεται ταυτόχρονα ότι θεσμοθετήθηκε η σεξουαλική παρενόχληση και ως πειθαρχικό παράπτωμα (άρθρο 16, παρ. 3). Ως προς τον πλέον πρόσφατο Ν. 3896/2010, η σεξουαλική παρενόχληση θεωρείται, επίσης, διάκριση, λόγω φύλου, και στον επαγγελματικό χώρο απαγορεύεται αυστηρά, είτε προέρχεται από προϊστάμενο ή υπεύθυνο επαγγελματικής εκπαίδευσης, είτε προέρχεται από υφιστάμενο, συνάδελφο, άλλο εκπαιδευόμενο ή ακόμη και πελάτη. Καθίσταται λοιπόν σαφές ότι οποιοσδήποτε πέσει θύμα ανάλογης συμπεριφοράς, πρέπει να την καταγγείλει. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί, ασφαλώς, να αποθηκεύονται σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, όπως για παράδειγμα μηνύματα στο κινητό ή e-mails. Θα ήταν παράλειψη, τέλος, να μη σημειωθεί ότι εφεξής απαγορεύεται η καταγγελία σχέσης εργασίας για λόγους φύλου, όταν αυτή συνιστά εκδικητική συμπεριφορά εργοδότη ή στελεχών μιας επιχείρησης, λόγω μη ενδοτικότητας του εργαζομένου σε σεξουαλική ή άλλη παρενόχληση σε βάρος του και όταν γίνεται ως αντίδραση του εργοδότη εξαιτίας μαρτυρίας ή οποιασδήποτε άλλης ενέργειας εργαζομένου ενώπιον δικαστηρίου ή άλλης αρχής.

Προς μια διεκδίκηση του δικαιώματος της σεξουαλικής αξιοπρέπειας
Στην Ελλάδα, για πολλά χρόνια, ένα από τα πιο επαχθή φαινόμενα στους χώρους εργασίας, η σεξουαλική παρενόχληση, σε παγκόσμια κλίμακα και με σημαντικές προεκτάσεις κυρίως σε βάρος των εργαζομένων γυναικών, όχι μόνο περνούσε απαρατήρητο σε οργανισμούς και επιχειρήσεις, αλλά αποτελούσε και ζήτημα ταμπού. Την τελευταία δεκαετία, ωστόσο, οι προσπάθειες αντιμετώπισης του φαινομένου της σεξουαλικής παρενόχλησης μετατράπηκε σε ζήτημα κρίσιμης υφής και διάστασης. Παρολ’ αυτά, είναι αναμφίβολο ότι η διαχρονική απόκρυψη του προβλήματος κάτω από το χαλί του εργασιακού χώρου δυσχέρανε κάθε απόπειρα διαχείρισης του υπαρκτού αυτού προβλήματος.
Συμπερασματικά, η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί ένα σημασιολογικά φορτισμένο μηχανισμό παραγωγής και ενορχήστρωσης της εργασιακής ανισότητας, που θίγει τόσο τη σωματική υπόσταση όσο και την ψυχική οντότητα των θυμάτων της. Συνιστά εργαλείο απόσπασης συναίνεσης και εφαρμογής ελέγχου εντός των επιχειρήσεων, καθώς αυτή δεν συγκροτεί απλώς τους όρους της προσβολής της αυταξίας κάθε εργαζόμενου σε μια ηθικοπλαστική διάσταση, αλλά ταυτόχρονα υποτάσσει ως διαδικασία τον ίδιο τον φορέα και τον αποδέκτη της, κατά την εκπλήρωση του ρόλου του ως εργαζόμενου. Οι μακρόχρονοι αγώνες των συνδικαλιστικών κινημάτων πέτυχαν να συνδέσουν την ισότητα της μεταχείρισης με τα προβλήματα ανάπτυξης της κοινωνίας, προσδίδοντας στον καταγγελτικό λόγο των γυναικών τα στοιχεία διεκδίκησης συγκεκριμένων νομοθετικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων. Παρα ταύτα, η παρενόχληση παραμένει έως σήμερα αδιαφιλονίκητη μορφή σεξουαλικής κυριαρχίας ανάμεσα στα δύο φύλα, η οποία επιδεινώνει περαιτέρω κυρίως τη θέση της γυναίκας στο σύγχρονο επαγγελματικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον, και ιδίως σε μια περίοδο, κατά την οποία η εργασιακή ανασφάλεια εντός του χώρου εργασίας μοιάζει ανέφικτο να εξαλειφθεί.

1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών

Το 1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών «γεννήθηκε» με αφορμή τη δυναμική της νεότερης γενιάς συγγραφέων, την ανάγκη έκφρασης αλλά και προβολής της δημιουργικής της ταυτότητας.
Νέες φωνές απέναντι σε νέες πραγματικότητες, φρεσκάδα και άποψη γύρω από τη λογοτεχνία και τις άλλες τέχνες – το τρίπτυχο για όλους όσοι συμμετέχουν στη φετινή, πρώτη διοργάνωση. Με βλέμμα στραμμένο στο αύριο και «συνομιλία» με τους συνομήλικους λογοτέχνες (έως 35 ετών) από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά φεστιβάλ Μάντοβας, Βερολίνου και Ουαλίας.
Το σκεπτικό του Φεστιβάλ που διοργανώνεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και Μητροπολιτικές Ιστορίες/Metropolis, συνδέεται με την επικαιρότητα: οι νεότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την πολυεπίπεδη κρίση της εποχής μέσα από τη δική τους ματιά. Δοκιμάζουν την ατομική και συλλογική έκφραση με τις αναγνωστικές προτιμήσεις τους, τις ιδέες και τις επιδιώξεις τους. Άλλο τόσο αναζητούν μέσα από τις άλλες μορφές τέχνης (θέατρο, μουσική, κινηματογράφος, χορός, εικαστικά) όλες τις ερωτήσεις και απαντήσεις για το παρόν και το μέλλον.
Όλες οι εκδηλώσεις είναι ανοικτές στο κοινό
Μέγας Χορηγός: ΟΠΑΠ
Συνεργασία: Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Μητροπολιτικές Ιστορίες/Metropolis
Υποστηρικτές: Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, Athens Biennale, Comicdom, TheVeryClosedCircle, Scriturre Giovani, transavia.com, Showroom
Χορηγοί επικοινωνίας: Metropolis, MTV Greece, Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7, Τρίτο Πρόγραμμα, Kosmos 93.6, Αθήνα 9.84, MTV Greece, www.metropolispress.gr, www.elculture.gr, ελcmag by ελculture.gr, www.in2life.gr, www.culturenow.gr, http://sguide.gr

1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών

9 και 10 Δεκεμβρίου 2011
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Διεθνές Συμπόσιο: Γυναίκες, ισότητα των φύλων και οικονομική κρίση

Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση βρίσκεται πολύ μακριά από το τέλος της. Μάλιστα σήμερα αναζωπυρώνεται σε συνδυασμό με την αλλαγή στο χαρακτήρα των οικονομικών πολιτικών που εφαρμόζονται για την αντιμετώπισή της. Μέχρι τώρα οι έμφυλες διαστάσεις της κρίσης έχουν παραβλεφθεί, ενώ η προώθηση της ισότητας των φύλων έχει χάσει τη δυναμική της ως κοινωνικός στόχος. Στο Διεθνές Συμπόσιο “Γυναίκες, ισότητα των φύλων και οικονομική κρίση” θα συζητηθούν οι επιπτώσεις της κρίσης από τη σκοπιά του φύλου, ειδικότερα στους τομείς της εργασίας, της απασχόλησης, της οικογένειας και του κράτους πρόνοιας.
Το Συμπόσιο συνδιοργανώνεται από το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου, το Ερευνητικό Κέντρο για Θέματα Εργασίας και Απασχόλησης του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ και το EDDA Kέντρο Αριστείας της Ισλανδίας και θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών στις 1 και 2 Δεκεμβρίου 2011.
Χώρος διεξαγωγής: Αμφιθέατρο «Σάκης Καράγιωργας ΙΙ»
Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών:
Λ. Συγγρού 136, Νέο Κτίριο

Πληροφορίες
Εργαστήριο Σπουδών Φύλου/Centre for Gender Studies
Πάντειο Πανεπιστήμιο
Λ. Συγγρού 134, 17671 Αθήνα
Τηλ. 210 9210 177, Φαξ 210 9210 178
E-mail: genderpanteion@gmail.com
www.genderpanteion.gr

Έφυγε από τη ζωή ο Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνιολογίας Νεοκλής Σαρρής

O Νεοκλής Σαρρής, Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνιολογίας, έφυγε από τη ζωή στις 19 Νοεμβρίου 2011. Δίδαξε ως καθηγητής του Τμήματος για δύο και πλέον δεκαετίες και υπήρξε Πρόεδρός του. Ο εκλιπών καθηγητής γεννήθηκε το 1940 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια Κωνσταντινούπολης, Αθηνών και Γενεύης και διετέλεσε σύμβουλος επί των πολιτικών υποθέσεων του Αοίδιμου Οικουμενικού Πατριάρχου Κύρου Αθηναγόρα. Είχε πολιτική δραστηριότητα και ως ειδικός επί των ελληνοτουρκικών θεμάτων, διατέλεσε καθηγητής παραγωγικών και ανωτέρων Σχολών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Η κηδεία του Νεοκλή Σαρρή θα γίνει από το Πρώτο Νεκροταφείο την Τρίτη 22/11, ώρα 15.00.

Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού και UNICEF

Η εκπαίδευση είναι κρίσιμης σημασίας για την ανάπτυξη και την ευημερία κάθε παιδιού. Είναι το θεμέλιο κάθε προόδου για τα άτομα, τις κοινωνίες και τις χώρες. Σήμερα, χάρη στις προσπάθειες της UNICEF, ο αριθμός των παιδιών που εγγράφονται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση έχει αυξηθεί εντυπωσιακά.
Παρ’ όλα αυτά, πολλά είναι ακόμη εκείνα τα παιδιά που δεν πηγαίνουν στο σχολείο, στην πλειοψηφία τους κορίτσια, ενώ πολλά είναι εκείνα που αναγκάζονται να το εγκαταλείψουν εξαιτίας της φτώχιας και άλλων οικογενειακών ή κοινωνικών πιέσεων, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη μελλοντική τους ζωή. Άλλωστε, τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν σ’ ένα κόσμο που μαστίζεται από επιδημίες, όπως ο ιός του HIV/AIDS, εμφύλιες συρράξεις, πολέμους, βία κάθε μορφής, καθώς και από διάφορες μορφές ρατσισμού. Οι προκλήσεις που συναντούν είναι πολλές και για να τις αντιμετωπίσουν θα πρέπει να φθάσουν στα υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης. Αυτός είναι ο λόγος που τα 164 κράτη που συμμετέχουν στο πρόγραμμα «Εκπαίδευση για Όλους», έθεσαν τον τομέα «ικανότητες» βασική ανάγκη εκπαίδευσης για όλους τους νέους ανθρώπους. Επιπλέον, σε όλο τον κόσμο, το πρόγραμμα «Εκπαίδευση Δεξιοτήτων» έχει υιοθετηθεί ως μια προσπάθεια ενδυνάμωσης των νέων στον τρόπο που αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις. Το πρόγραμμα αυτό είναι μάλιστα βασικός άξονας, στον τρόπο με τον οποίο η UNICEF καθορίζει τον όρο «ποιοτική εκπαίδευση».

Εκπαίδευση για Όλους
Η «Εκπαίδευση για Όλους» είναι ένα πρόγραμμα, το οποίο έχει ως στόχο να προωθήσει την ποιοτική βασική εκπαίδευση σε όλα τα παιδιά, τους νέους και τους ενήλικες. Δημιουργήθηκε το 1990, όταν οι εκπρόσωποι της διεθνούς κοινότητας αποφάσισαν να μειώσουν το ποσοστό του αναλφαβητισμού, δίνοντας έναν παγκόσμιο χαρακτήρα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ο αρχικός στόχος ήταν η «Εκπαίδευση για όλους» να πετύχει τον στόχο της πριν την είσοδο της νέας χιλιετίας. Αυτό όμως δεν συνέβη και ο νέος στόχος που τέθηκε είναι το πρόγραμμα να έχει πετύχει το σκοπό του μέχρι το 2015. Μάλιστα, αποφασίστηκαν και 6 πιο συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί στόχοι.
Αυτοί είναι οι παρακάτω:
1. Επέκταση της πρόωρης παιδικής φροντίδας και εκπαίδευσης.
2. Προώθηση της ελεύθερης και υποχρεωτικής εκπαίδευσης για όλους.
3. Προώθηση εκπαιδευτικών δεξιοτήτων για νέους ανθρώπους και ενήλικες.
4. Αύξηση τουλάχιστον 50% της βασικής εκπαίδευσης των ενηλίκων.
5. Επίτευξη του στόχου της ισότητας των δύο φύλων μέχρι το 2015.
6. Βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης.

Εκπαίδευση: η απάντηση της UNICEF κατά της παιδικής εργασίας
Η εκπαίδευση είναι η απάντηση της UNICEF κατά της παιδικής εργασίας. Η UNICEF προωθεί την εκπαίδευση ως στρατηγική πρόληψης για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διευκόλυνση της πρόσβασης, στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα παιδιά που εργάζονται, με βάση μια προσέγγιση διαθεματική και προσανατολισμένη στα δικαιώματα του παιδιού. Η UNICEF υποστηρίζει εκπαίδευση που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζόμενων παιδιών (π.χ. ύλη, ωράριο κτλ.). Η UNICEF υποστηρίζει φιλικά προς τα παιδιά σχολεία, με εκπαίδευση δασκάλων, βιβλία και άλλο εκπαιδευτικό υλικό. Τα φιλικά προς τα παιδιά σχολεία δημιουργούν ασφαλές προστατευτικό περιβάλλον για όλα τα παιδιά και ιδιαίτερα τα κορίτσια. Η UNICEF επισημαίνει πως κάθε παιδί έχει δικαίωμα να προστατεύεται από οικονομική εκμετάλλευση και εργασία σε μέρη ή συνθήκες που βλάπτουν την υγεία του ή παρενοχλούν την εκπαίδευσή του (όπως αναφέρεται και στο άρθρο 32 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού). Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα σε όλο τον κόσμο υπάρχουν περίπου 317 εκατομμύρια οικονομικά ενεργά παιδιά ηλικίας 5-17 ετών, από τα οποία τα 218 εκατομμύρια εμπλέκονται σε κάποια μορφή παιδικής εργασίας. Από τα τελευταία, τα 126 εκατομμύρια εργάζονται κάτω από επικίνδυνες συνθήκες, σε επιβλαβείς ή επικίνδυνες εργασίες όπως σε ορυχεία και εργοστάσια ή εκτίθενται σε επικίνδυνες ουσίες όπως χημικά και γεωργικά εντομοκτόνα. Σχεδόν τα 5,7 εκατομμύρια από αυτά τα παιδιά εργάζονται σε ιδιαίτερα αποτρόπαιες συνθήκες, εξαναγκασμένα σε καταναγκαστική εργασία λόγω χρεών ή σε δουλεία.
Η εκπαίδευση είναι το πιο αποτελεσματικό μέτρο και ο ακρογωνιαίος λίθος της στρατηγικής της UNICEF για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας. Σήμερα, σε όλο τον κόσμο, περίπου 93 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ πάνω από το 53% των παιδιών εκτός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι κορίτσια. Η παροχή εκπαίδευσης –ιδιαίτερα στα κορίτσια- που είναι για τη UNICEF προτεραιότητα, ενδυναμώνει τη θέση των παιδιών και τα προστατεύει από κάθε μορφή εκμετάλλευσης. Η UNICEF αναγνωρίζει πως η έγκαιρη παρέμβαση είναι οι πιο αποτελεσματική και συνεργάζεται στενά με τα Υπουργεία Παιδείας των αναπτυσσόμενων χωρών για να εξασφαλίσει πως τα παιδιά εγγράφονται και δεν εγκαταλείπουν το σχολείο. Η UNICEF πιστεύει ότι όλα τα παιδιά θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση. Βοηθά τις αναπτυσσόμενες χώρες στην παροχή σχολείων, βιβλίων και σχολικού εξοπλισμού, όπως επίσης στην εκπαίδευση των δασκάλων.
Η UNICEF προσπαθεί:
1. Να βοηθήσει τα παιδιά ιδιαίτερα παιδιά μειονοτήτων και από φτωχές περιοχές να παρακολουθήσουν το σχολείο, καθώς διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο να εξαναγκαστούν σε εργασία.
2. Να υποστηρίξει τα παιδιά ώστε να παραμείνουν στο σχολείο και να ολοκληρώσουν τη βασική τους εκπαίδευση, εξασφαλίζοντας φιλική προς τα παιδιά εκπαίδευση υψηλής στάθμης.
3. Να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία σε παιδιά και νέους που δεν πήγαν ποτέ ή εγκατέλειψαν το σχολείο να έχουν κάποια εναλλακτική μορφή εκπαίδευσης ή να συνδυάσουν την εκπαίδευση με τη δουλειά τους.
Ταυτόχρονα, η UNICEF βοηθάει τις οικογένειες και τις κοινότητες να καταστούν η πρώτη γραμμή άμυνας για τα παιδιά μέσα από την ενημέρωση για τα δικαιώματα των παιδιών, την οικονομική στήριξη και την ενίσχυση της νομοθεσίας. Σημαντικό βήμα στον τομέα αυτό είναι και η Σύμβαση 182 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την άμεση κατάργηση των πιο επικίνδυνων μορφών εργασίας, η οποία έχει επικυρωθεί από την πλειοψηφία των κρατών.
Η UNICEF, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Δικαιωμάτων του Παιδιού στις 20 Νοεμβρίου, επέτειο της υιοθέτησης της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, απένειμε σε ειδική τελετή στη Στοά του Βιβλίου, τα Βραβεία UNICEF 2011 σε σχολεία της χώρας και σε προσωπικότητες για τη σημαντική συμβολή τους στην προώθηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα και τον κόσμο. Φέτος, η Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF τίμησε επίσης τον Πρόεδρο της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής Μητρικού Θηλασμού, καθηγητή Γεώργιο Χρούσο για τη συνολική διαχρονική συμβολή του στα δικαιώματα του παιδιού και της μητέρας στη χώρα μας και ιδιαίτερα την προώθηση του Μητρικού Θηλασμού και των Νοσοκομείων Φιλικών προς τα Βρέφη. Η συνεισφορά όλων αυτών των ανθρώπων είναι ανεκτίμητη, γι’ αυτό και αξίζουν τo θερμότερο χειροκρότημά μας.

Πολυτεχνείο: 1973-2011

“Έξι χιλιάδες νέοι κι έφηβοι, παιδιά και κλείστηκαν με φωνές. Απ’ έξω ένας στρατός να πολιορκεί κι άλλος λαός και φώναζε. Ξαφνικά, κατέβηκε μια σιωπή κι αυτοί οι νέοι βάρυναν. Αισθάνθηκαν ν’ αποχτούν ένα ακατανίκητο βάρος και σαν ένα τεράστιο και ταραγμένο σύμπλεγμα, όπως εκείνα τα σπαραγμένα ανθρώπινα μαζώματα της καταστροφής. Αβάσταχτα σώματα κι άρχισαν να βουλιάζουν ξαφνικά μέσα στη γη κι οι ακίνητες χειρονομίες τους αναπήδησαν από τη γη σαν τελευταίοι θάμνοι και χαθήκαν. Σ’ εκείνο το μέρος η γη δεν άντεξε και υποχώρησε σαν μια καθίζηση και χωρίς κανέναν κρότο ο σωρός βούλιαζε μαρμαρωμένος κι αργά σαν καράβι και τεντωμένα άλογα που πέφτουν σε γκρεμνό κι έσπανε σε μεγάλα κομμάτια το κάθε κομμάτι μεγαλύτερο από το ολόκληρο. Γλιστράν βαθιά και βυθίζονται βαριά κι αργά στα μαλακά βάθη της γης που έχουν ένα τρυφερό χώμα και πιο βαθιά απ’ όλες τις ρίζες κι από όλους τους τάφους κι ακόμα πιο βαθιά κι από τις παραχωμένες άγκυρες του κακού και σκαλωμένες. Απότομα η γη έγειρε κι έκανε μια κλίση προς τα εκεί. Αλλά κανείς δεν πλησιάζει το βάραθρο και όλοι αποστρέφονται. Κανείς ποτέ δε θα τολμήσει να σκύψει και να δει κι ούτε κι οι μάνες. Κανείς να μην τολμήσει…”

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στην Ελλάδα. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν. 1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής Σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους. Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς και δακρυγόνα. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μια κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2.400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα.
Ταραχώδεις ήταν λοιπόν οι μέρες του 1973, όταν η παλλαϊκή εξέγερση απέδειξε στην Ευρώπη και στον κόσμο ότι στη χώρα της Δημοκρατίας αλλάζουν όλα τα παιδιά. Παιδιά που δίδαξαν στις νεότερες γενιές ότι η δημοκρατία, που κατακτήθηκε με αιματηρούς αγώνες, κυριάρχησε επιφέροντας συντριπτικό πλήγμα στο δικτατορικό καθεστώς. Και η φετινή επέτειος της Εξέγερσης έρχεται σε μια περίοδο, όπου οι πολιτικές εξελίξεις στον τόπο είναι καταιγιστικές, ενώ η αντανάκλαση του συνθήματος «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» αποτυπώνεται ανάγλυφα όσο ποτέ στα επιτακτικά αιτήματα και στις αμείλικτες ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Μένει σε μας, τους Έλληνες να αφυπνιστούμε τώρα για τα παιδιά, το έθνος και την ιστορία μας. Γιατί η αφύπνιση είναι που εν τέλει ζωντανεύει το επαναστατικό σχέδιο, προσθέτει φύλλα, άνθη και καρπούς και μορφοποιεί στον ενεστώτα χρόνο την εξεγερσιακή παράδοση.

Σήμερα, με την καθιερωμένη πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία κορυφώνονται οι εκδηλώσεις για την ιστορική επέτειο της Εξέγερσης. Οι πύλες του Πολυτεχνείου θα κλείσουν στη 1 το μεσημέρι, ενώ στις 2 προγραμματίζεται να ξεκινήσει η κεντρική εκδήλωση. Ας είμαστε λοιπόν εκεί, ας μην ξεχάσουμε την επέτειο της 17η Νοέμβρη και ας  σιγοτραγουδήσουμε όλοι και όλες τα τραγούδια των Λοίζου, Θεοδωράκη, Μαρκόπουλου. Ας ακούσουμε φωνές σαν του μεγάλου Νίκου Ξυλούρη, της Μαρίας Φαραντούρη και τόσων άλλων, ας αφήσουμε στο Πολυτεχνείο το δικό μας κόκκινο γαρύφαλλο ως έκφραση μνήμης. Τέλος, ας έχουμε πάντα κατά νου τους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη, που όλοι αγαπήσαμε στον «Ήλιο τον Πρώτο»:

Ψηλά μ’ έναν πυρσό από στάχυα  η λεβεντιά
Προχωρεί μεσ’ στα κύματα και τραγουδάει:

Ώ παιδιά που με νιώθετε – πατριωτάκια του ήλιου
Με βέργες και παράξενα πουλιά στα χέρια
Με χλοερές καρδιές και μάτια καθαρά
Που ακούτε από τις παραλίες της ανατολής να βουίζει
Ζεσταίνοντας στην αγκαλιά σας ένα φως απέραντο

Από την άκρη τ’ ουρανού ως το βάθος της καρδιάς
Με πείσμα πορφυρό – πατριωτάκια του ήλιου.

Ακούστε με είμαι από τους δικούς σας δώστε μου ένα χέρι
Που ν’ αγαπάει – μεμιάς να κόβει ολόκληρα τα όνειρα
Να κολυμπάει ελεύθερα στα νιάτα των νεφών
Η γη μιλάει κι ακούγεται απ’ το ρίγος των ματιών

Με τι πέτρες τι αίμα και τι σίδερο
Και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι
Ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο
Και μας λιθοβολούν και μας φωνάζουν αεροβάτες

Το πως περνούμε τις μέρες και τις νύχτες μας
Ένας θεός το ξέρει.
Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν
Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες

Φίλε μου, όσοι δεν ένιωσαν ποτέ, με τι
Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά
Χτίζουμε, ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!…

 

Άλλαξε τον κόσμο! 50 Χρόνια Αφίσες για τη Διεθνή Αμνηστία

Στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της Διεθνούς Αμνηστίας, το ελληνικό τμήμα της οργάνωσης πραγματοποιεί στην Ελλάδα την Παγκόσμια Έκθεση Αφίσας για τα ανθρώπινα δικαιώματα Άλλαξε τον κόσμο! 50 Χρόνια Αφίσες για τη Διεθνή Αμνηστία στην «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων (Αίθουσα «Κωστής Παλαμάς», Πειραιώς 100, Γκάζι).
Πενήντα αφίσες από όλον τον κόσμο, από την Ελλάδα μέχρι τις ΗΠΑ, και από τη Γαλλία μέχρι την Ιαπωνία, αντανακλούν την πολυδιάστατη δράση της οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, από το 1961 μέχρι τις μέρες μας. Πλειάδα καλλιτεχνών, από τον Πικάσο μέχρι τον Μποτέρο, και από τον Μιρό μέχρι την Annie Leibovitz, δημιουργοί του χώρου της διαφήμισης, γελοιογράφοι, φωτορεπόρτερ, αλλά και ανώνυμοι δημιουργοί, επί 50 χρόνια επιστρατεύουν το ταλέντο τους, προκειμένου να απεικονίσουν ό,τι πιο κοινωνικό ή αντικοινωνικό υπάρχει στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Ακολουθώντας ο κάθε ένας τη δική του δημιουργική διαδρομή, οι καλλιτέχνες στέλνουν το δικό τους μήνυμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα:
-για την ελευθερία της έκφρασης και τους κρατούμενους συνείδησης
-για την κατάργηση των βασανιστηρίων
-για τον τερματισμό της βίας κατά των γυναικών
-για να δοθεί φωνή στους φτωχούς του κόσμου, ώστε να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.
Οι επισκέπτες της έκθεσης έχουν την ευκαιρία να δουν, αλλά και να λάβουν και οι ίδιοι μέρος σε αυτό που συμβαίνει όταν η Τέχνη συναντά τον Ακτιβισμό για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Η έκθεση διοργανώνεται παράλληλα σε διάφορες χώρες του κόσμου, από αντίστοιχα τμήματα της Διεθνούς Αμνηστίας. Μέχρι τον Μάιο του 2012, θα έχει διοργανωθεί σε συνολικά 33 χώρες, όπως η Αυστραλία, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, η Ολλανδία, οι Φιλιππίνες, η Φινλανδία, η Χιλή. Έχει ήδη διοργανωθεί στην Ολλανδία και στην Ταϊλάνδη.
Πληροφορίες εκδήλωσης

Τεχνόπολις
Πειραιώς 100, 11854 Αθήνα (Γκάζι), http://www.athens-technopolis.gr/
Δευτέρα έως Παρασκευή 18:00-21:00
Σάββατο 16:00-21:00
Κυριακή 12:00-15:00