Όταν σκύβεις το κεφάλι

Τον συνηθίσαμε, δεν αντιπροσωπεύει τίποτα
Σαν όλα τα πράγματα που έχετε συνηθίσει
Και σας μιλώ γι’ αυτόν, γιατί δεν βρίσκω τίποτα
Που να μην το συνηθίσατε
Προσκυνώ

Γιώργος Σεφέρης (Αφήγηση)
Εν μέσω των κοινοβουλευτικών μαχών και απωλειών, διαγραφών και μεταγραφών, και κάθε είδους και τεχνοτροπίας πολιτικών πιρουετών, που συνόδευσαν την ψήφιση του νέου μνημονίου, «υπεύθυνων» και «ανεύθυνων» «εθνικών» στάσεων, νέων εκτεταμένων καταστροφών στο ιστορικό κέντρο της δύσμοιρης πρωτεύουσας από σταθερά ασύλληπτους «γνωστούς-αγνώστους», εν μέσω σχετικά συγκρατημένων (είναι η αλήθεια) αυτή τη φορά, πανηγυρισμών για το αποτέλεσμα ενός ακόμη «εθνοσωτήριου» Eurogroup, αλλά και λιγότερο έξαλλων αντιδράσεων από την αντιπολίτευση και με την κοινωνία παγωμένη και τρομαγμένη μπρος στην εφιαλτική ύφεση που έρχεται (ξέρουν όλοι πλέον τι τους περιμένει, γι’αυτό και δεν έχει πια Καστελλόριζα και ρητορείες για «θωρακισμένες οικονομίες», «απάνεμα λιμάνια» και «χαρτογραφημένα νερά»), υπάρχει μια είδηση (σημαντική, εκτιμώ), που πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και των δελτίων ειδήσεων: αναβάλλονται η μία μετά την άλλη και σε ορισμένες περιπτώσεις ματαιώνονται οι εκλογές στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας για την ανάδειξη των συμβουλίων διοίκησης τους, όπως αυτές προβλέπονται από τον τελευταίο νόμο για την ανώτατη εκπαίδευση, που ψηφίσθηκε (θυμίζω) προ μηνών, από την ευρύτερη ίσως κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που έχει ψηφίσει νόμο στην μεταπολίτευση.
Ο νόμος αυτός του ελληνικού κράτους διακηρύχθηκε εξ’αρχής από κόμματα της αριστεράς, αλλά και από μερίδα της πανεπιστημιακής κοινότητας (φοιτητικές παρατάξεις, μέλη ΔΕΠ, αλλά και πρυτάνεις), ότι απλά «Δεν θα περάσει», και φαίνεται πως αυτό εντέλει γίνεται: Απλά, δεν περνάει. Από την αρχή, η αντίδραση στον νόμο αυτό εστιάσθηκε, αποκλειστικά σχεδόν, στον τρόπο εκλογής των πανεπιστημιακών συμβουλίων διοίκησης και των πρυτάνεων, λες και δεν υπάρχουν αλλά ζητήματα και προβλήματα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, για να συζητήσει κανείς και να καταθέσει τις απόψεις του. Αλλά έτσι είναι πάντα τα πράγματα στη χώρα αυτή: το διακύβευμα είναι η εξουσία, και εγκαταλείπεται η ουσία. Εντάξει, θα μου πείτε, εδώ διαλύεται το σύμπαν, με αυτό το θέμα βρήκες να ασχοληθείς; Ισχυρίζομαι, ότι το θέμα αυτό είναι αφ’ενός πολύ σοβαρό, αφ’ετέρου απολύτως ενδεικτικό της συνολικής μεταπολιτευτικής κοινωνικής παθογένειας που μας οδήγησε ως εδώ, και για να γίνω ίσως λίγο πιο σαφής, θα σας αφηγηθώ μια απολύτως πραγματική (που λένε και στις ταινίες) ιστορία.
Πριν από 21 χρόνια (αρχές του 1991) μια παρέα φίλων και συμφοιτητών στην Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ. συνειδητοποιήσαμε μια δυσάρεστη πραγματικότητα: διανύοντας το τρίτο έτος των σπουδών μας, ο αριθμός των φοιτητών του έτους μας, από 180 που είχαμε εισαχθεί ως πρωτοετείς κατόπιν πανελληνίων εξετάσεων, είχε εκτοξευθεί σε πάνω από 650. Αιτία για αυτήν, την εκτός λογικής αύξηση, ήταν αθρόες μεταγραφές φοιτητών από Πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Την «φάμπρικα» αυτή των μεταγραφών είχαν στήσει εν αγαστή συμπνοία οι διδάσκοντες του πανεπιστημίου μας με στελέχη των φοιτητικών παρατάξεων (η περίφημη συνδιοίκηση των Πανεπιστημίων) στη βάση ενός διάτρητου «δημοκρατικού» νομοθετικού πλαισίου. Εκτιμώντας ότι η κατάσταση αυτή υποβάθμιζε εν τοις πράγμασι την ποιότητα των σπουδών μας αλλά και καταργούσε από την πίσω πόρτα τις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις αποφασίσαμε να αντιδράσουμε.
Επιλέξαμε μια μορφή ήπιου ακτιβισμού: συγγράφαμε και μοιράζαμε κείμενα διαμαρτυρίας, κάναμε τακτικά και ειρηνικά παραστάσεις διαμαρτυρίας σε αμφιθέατρα και εργαστήρια και αρχίσαμε να συλλέγουμε υπογραφές σε ένα κείμενο που παρέθετε στοιχεία, κατήγγειλε το φαινόμενο και απαιτούσε ει δυνατόν την κατάργηση και πάντως τον δραστικό περιορισμό των μεταγραφών εξωτερικού. Η όλη καμπάνια είχε μια σχετική επιτυχία: το θέμα πήρε δημοσιότητα, εκτεταμένα ρεπορτάζ δημοσιεύθηκαν στον τύπο και τελικά η τότε ηγεσία του υπουργείου παιδείας έφερε ένα νόμο που επιχειρούσε να βάλει κάποια στοιχειώδη τάξη στο όργιο μεταγραφών που λάμβανε χώρα στα ελληνικά πανεπιστήμια (και ειδικά στις ιατρικές σχολές).
Αναθαρρήσαμε από τη μικρή μας «επιτυχία» και πιστεύοντας ότι ασχολούμενοι, κάποια διαφορά μπορούμε να κάνουμε εν τέλει, αποφασίσαμε να κατέλθουμε και στις φοιτητικές εκλογές που θα διενεργούνταν εκείνη την άνοιξη, ως ανεξάρτητη ομάδα φοιτητών. Στις εκλογές, για τα δεδομένα μιας ομάδας χωρίς κομματικές στηρίξεις, αναφορές και χρηματοδότηση, με ανύπαρκτη σχεδόν οργανωτική υποδομή και με ενίοτε αιρετικές για την εποχή εκείνη απόψεις (π.χ. είχαμε θέσει θέμα κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, υπό την έννοια της προστασίας παρανομιών και βιαιοτήτων) πήγαμε αρκετά καλά αναδεικνυόμενοι τρίτη δύναμη μετά τις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ σε επίπεδο σχολής και πρώτη δύναμη (ισοψηφώντας με τη ΔΑΠ) στο έτος μας. Η…πλάκα, άρχισε κάπου εκεί.
Λίγες ημέρες μετά τις φοιτητικές εκλογές, μας πλησίασαν άνθρωποι του περιβάλλοντος του τότε πρύτανη και μας ενημέρωσαν ότι σύντομα θα διεξάγονταν εκλογές για την εκλογή πρυτάνεως στο Α.Π.Θ., και επειδή ο νόμος προέβλεπε συνδιοίκηση καθηγητών-φοιτητών, από την Ιατρική Σχολή, που ήταν η μεγαλύτερη του πανεπιστημίου με 500 περίπου μέλη ΔΕΠ και ψήφιζαν για την εκλογή πρυτάνεως, έπρεπε να ορισθούν από τις φοιτητικές παρατάξεις ίσος αριθμός φοιτητών-εκλεκτόρων ανάλογα με τη δύναμη τους. Ήτοι, εμείς με το 13% που είχαμε λάβει, έπρεπε να ορίσουμε 65 εκλέκτορες.
Το αστείο ήταν, ότι εμείς στην πραγματικότητα δεν γνωρίζαμε καν 65 συμφοιτητές μας, που με βεβαιότητα να μπορούσαμε να πούμε, ότι μας είχαν ψηφίσει. Ο πρύτανης, που επιθυμούσε να επανεκλεγεί, ζήτησε να μας συναντήσει. Πήγαν δύο από μας και του εξήγησαν ευγενικά, ότι λόγω της χαλαρής, μη κομματικής φύσης της ομάδας μας, και να θέλαμε, δεν μπορούσαμε να εγγυηθούμε, ότι αν δίναμε «γραμμή» στους εκλέκτορες, που θα ορίζαμε (που δεν θέλαμε), αυτή θα τηρούνταν. Ήταν ευγενής και προσηνής και δήλωσε ότι κατανοεί τη θέση μας και χαίρεται για την παρουσία τέτοιου τύπου παρατάξεων στον φοιτητικό συνδικαλισμό. Με δική μας πρωτοβουλία (για λόγους τήρησης ίσων αποστάσεων) συναντήσαμε και τον αντίπαλο του, υποψήφιο πρύτανη, και του είπαμε τα ίδια.
Λίγες ημέρες αργότερα μας πλησιάζει ένας εκτοετής φοιτητής, μέλος μιας κάπως περίεργης «επιστημονικής» ένωσης φοιτητών της Ιατρικής Σχολής (όχι φοιτητικής συνδικαλιστικής παράταξης) και ζητά να μας εκθέσει ένα ζήτημα. Συναντιόμαστε (και οι εφτά της ομάδας) ένα απόγευμα στο σπίτι ενός από μας. Μας λέει, ότι αντιλαμβάνεται και εκτιμά τον χαρακτήρα της ομάδας μας και την αδυναμία-απροθυμία μας να δώσουμε γραμμή στους εκλέκτορες, που θα ορίζαμε για τις πρυτανικές εκλογές και μας ζητά να του εκχωρήσουμε εκείνου, εν λευκώ, τη δυνατότητα να καταρτίσει τη σχετική λίστα με δικούς του ανθρώπους, που θα ψήφιζαν τον απερχόμενο πρύτανη. Δεν πτοείται από την αρχική κάθετη (και όχι ιδιαίτερα ευγενική) άρνηση μας στο μάλλον εξωφρενικό αίτημα του.
- «Και γιατί πιστεύεις, ότι θα δώσουμε μια λευκή κόλλα για να συμπληρώσεις εσύ τη λίστα;», τον ρωτά ένας από μας.
- «Γιατί ο νυν πρύτανης θα επανεκλεγεί άνετα» (σε αυτό είχε δίκιο) «ανεξάρτητα από τους δικούς σας εκλέκτορες. Δεν έχετε λοιπόν κανένα λόγο να τον έχετε αντίπαλο, αντί ευγνώμονα. Ξέρετε, τι κονδύλια διαχειρίζεται μια πρυτανεία; Θέλετε, ας πούμε, να διοργανώσετε μια εκδήλωση για κάποιο θέμα, “νέοι και ναρκωτικά” π.χ., γιατί να μην πάρετε μια επιχορήγηση από την πρυτανεία; Σας γνωρίζω, έχω ακούσει για σας, είστε καλοί φοιτητές. Γιατί να μην διευκολυνθείτε, να ξεκινήσετε, ένα διδακτορικό;»
Ο άνθρωπος αυτός, παρά την άρνηση μας να δεχθούμε την πρόταση του, παρά το ότι τον αντιμετωπίζαμε ενίοτε ειρωνικά, παρά το ότι όντως οι «δικοί μας» εκλέκτορες δεν θα έπαιζαν κανέναν ουσιώδη ρόλο στην έκβαση των εκλογών, έμεινε 8 (ναι, οχτώ) ώρες σε εκείνο το σπίτι προσπαθώντας να μας μεταπείσει, κυνικός, αποφασισμένος, πατερναλιστικός, μετερχόμενος εναλλάξ υποσχέσεων και συγκεκαλυμμένων απειλών. Δεν έμαθα ποτέ, αν τον είχε στείλει ο πρύτανης ή αν με δική του πρωτοβουλία ήθελε να «πουλήσει» εκδούλευση στον πρύτανη. Ίσως δεν έχει και σημασία, το παιχνίδι έτσι παίζονταν και έτσι παίζεται.
Η τελευταία του προσπάθεια ήταν η εξής:
-«Παιδιά, πρέπει να το καταλάβετε. Κάποιος που θέλει να πάει μπροστά, πρέπει να προσηλώνεται στον στόχο του. Τις περισσότερες φορές στη διαδρομή του για τον στόχο του θα κληθεί να περάσει κάποιες πόρτες. Αν κάποια πόρτα είναι πιο κοντή από το μπόι του, θα χρειασθεί να σκύψει, για να περάσει. Σημασία δεν έχει αν σκύβεις το κεφάλι, σημασία έχει ο στόχος».
Και η απάντηση που του έδωσε ένας καλός φίλος:
-«Όταν σκύβεις το κεφάλι για να περάσεις την πόρτα, το πρόβλημα είναι, ότι η επόμενη πόρτα, στο δρόμο για τον “στόχο”, θα είναι πιο κοντή από την πρώτη, και η επόμενη ακόμη πιο κοντή, και θα σκύβεις το κεφάλι, όλο και πιο πολύ, και μετά θα γονατίσεις, και στο τέλος θα έρπεις, σαν σκουλήκι.
Και ίσως να μην θυμάσαι πια και τον “στόχο”».
H πραγματικότητα βέβαια, δεν είναι ούτε απλή, ούτε «ηρωική». Η επιμονή και η επιχειρηματολογία του μεγαλύτερου συμφοιτητή μας, μας κλόνισε και μας δίχασε. Αφού έφυγε, ακολούθησε θυελλώδης μεταξύ μας συζήτηση και διαφωνία και η πρόταση του απορρίφθηκε οριακά με 4-3. Επίσης, εμείς ένα χρόνο αργότερα κουραστήκαμε και απογοητευτήκαμε από την ενασχόληση με τα κοινά της σχολής, και τα παρατήσαμε. Εμείς, μείναμε καλοί φίλοι. Εκείνος, όπως φαντάζομαι υποθέτετε, ακολούθησε και ακολουθεί ακαδημαϊκή και αξιοσημείωτη πολιτική καριέρα.
Η λεγόμενη πολιτική τάξη της χώρας έχει από καιρό καθορίσει τον στόχο της, που είναι η διατήρηση και διαιώνιση της όποιας (πλέον) εξουσίας της και σκύβει πρόθυμα το κεφάλι της εντός και εκτός συνόρων.
Εντός των συνόρων υποτάσσεται στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων ισχυρών παραγόντων και ομάδων πίεσης (μεγαλοεπιχειρηματίες, μηντιάρχες, ισχυρές συντεχνίες) και έχει εγκαταλείψει τη μάχη (αν υποθέσουμε ότι την έδωσε ποτέ) για την τήρηση της δημοκρατικής νομιμότητας και εκτός των συνόρων υποτάσσεται σε ένα οικονομικά ατελέσφορο, κοινωνικά διαλυτικό και εθνικά ενίοτε ταπεινωτικό τροϊκανό μνημόνιο, προσπαθώντας μάλιστα να τορπιλίσει ή να καθυστερήσει εκείνες μόνο τις πτυχές του, που τυχόν θίγουν την σταθερή του εκλογική πελατεία.
Η κοινωνία των πολιτών θα σηκώσει το κεφάλι;
Ειλικρινά, δεν έχω απάντηση.

Του Σταμάτη Κυρζόπουλου

Ο Σταμάτης Κυρζόπουλος είναι ιατρός καρδιολόγος στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο προσωπικό του blog.

SpamRadio Masque Party-Bring your 80′s

Το SPAM Radio σας προσκαλεί να γιορτάσετε μαζί μας με ένα ξέφρενο αποκριάτικο party την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012 στο Café-Bar “SECRETO”, στο Γκάζι! Οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί του spamradio θα σας ξεσηκώσουν με αγαπημένες μουσικές επιλογές των 80’s και όχι μόνο. Μουσική από τα 90’s, Pop, House, RnB, μέχρι Punk, Rock θα σας κρατήσουν τη καλύτερη συντροφιά μέχρι το πρωί.
Εσείς φορέστε μόνο την 80’ς διάθεση σας.
Είσοδος ελεύθερη! Café-Bar Secreto Περσεφόνης 21, στο Γκάζι, 3ος όροφος.
Ώρα έναρξης: 22:00 μμ.

2012: Έτος Νικηφόρου Βρεττάκου

Έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους της νεοελληνικής λογοτεχνίας, τον Νικηφόρο Βρεττάκο τιμά φέτος το Υπουργείο Πολιτισμού ανακηρύσσοντας το 2012 ως «Έτος Νικηφόρου Βρεττάκου» με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του ποιητή.
Τον επίσημο επετειακό εορτασμό έχει αναθέσει το ΥΠΠΟΤ στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ).
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ο οποίος συνέδεσε τη ζωή και το έργο του με τις πνευματικές, πολιτικές και κοινωνικές αναζητήσεις του ελληνισμού κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα.
Η διαχρονικότητα του έργου του (ποίηση και πεζογραφία, δοκίμιο) είναι δεδομένη καθώς εξακολουθεί να διαβάζεται και να συγκινεί τους αναγνώστες του. Επικεντρώνεται στην ανθρώπινη ύπαρξη γράφοντας για τη συγκίνηση και τα αισθητήρια, την έννοια της ομορφιάς μέσα στη Φύση, τη δύναμη της μνήμης, την ελληνικότητα μέσα από τη γλώσσα, την ουσία του πολιτισμού.

Βιογραφικό σημείωμα
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γεννήθηκε στο χωριό Κροκεές της Λακωνίας. Τα μαθητικά του χρόνια πέρασε στις Κροκεές και το Γύθειο. Από το 1929 έζησε στην Αθήνα ενώ παράλληλα τότε έκανε τα πρώτα του λογοτεχνικά βήματα. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση. Από το 1946 ως το 1949 εργάστηκε στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα (αρχικά στη στήλη του βιβλίου, στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης, εκδότης και διευθυντής). Ασχολήθηκε επίσης με την πεζογραφία , την κριτική και τη δημοσιογραφία. Με το πραξικόπημα του 1967 αυτοεξορίστηκε στην Ελβετία. Προτάθηκε τέσσερις φορές για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Τιμήθηκε με βαρυσήμαντα βραβεία όπως, μεταξύ άλλων, το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1940, 1956, 1982), το βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1974), το Αριστείο Γραμμάτων από την Ακαδημία Αθηνών (1982). Εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (1986) και αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1991).
Πρόγραμμα εκδηλώσεων
Το πρόγραμμα των ποικίλλων δράσεων και εκδηλώσεων πραγματοποιείται σε συνεργασία με φορείς και ιδρύματα: Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης / Αρχείο Νικηφόρου Βρεττάκου, το Μουσείο Μπενάκη, την Εταιρεία Συγγραφέων, εκδόσεις Ποταμός.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΒΡΕΤΤΑΚΟ
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και το Μουσείο Μπενάκη οργανώνουν επιστημονικό συνέδριο αφιερωμένο στο έργο του ποιητή, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 9-10 Νοεμβρίου του 2012 στο Συνεδριακό κέντρο του Μουσείου Μπενάκη (οδός Πειραιώς 138). Την Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου απαρτίζουν ο πρόεδρος Σταύρος Ζουμπουλάκης (εκδότης Νέας Εστίας) και τα μέλη Ελένη Τζανετάκου (Διευθύντρια Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σπάρτης) και Δημήτρης Αρβανιτάκης (υπεύθυνος εκδόσεων Μουσείου Μπενάκη).
Με στόχο να ερευνηθούν το καλλιτεχνικό «πιστεύω» του Νικηφόρου Βρεττάκου και η ποιητική του διαδρομή, η ιδιαίτερη φυσιογνωμία του έργου του, οι τρόποι συνομιλίας του με τις διαστάσεις του ιστορικού χρόνου και μάλιστα το καλλιτεχνικό εξαγόμενο από τη συνάντηση της ποιητικής με την ιδεολογία, έχουν προσκληθεί περισσότεροι από 20 διακεκριμένοι μελετητές του έργου του. Θα ακολουθήσει έκδοση των πρακτικών του συνεδρίου η οποία θα περιλαμβάνει τις εισηγήσεις των πανεπιστημιακών, συγγραφέων και μεταφραστών του έργου του από την Ελλάδα και το εξωτερικό που θα αφορούν σε τρεις θεματικές: Μαρτυρίες για τον Νικηφόρο Βρεττάκο, Ο κόσμος του λογοτεχνικού έργου του Βρεττάκου, Η συνάντηση της λογοτεχνίας με την ιστορία και την ιδεολογία.
Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα προβληθεί και η ταινία της σκηνοθέτιδας, μεταφράστριας και συγγραφέως Αθανασίας Δρακοπούλου για τη ζωή και το έργο του ποιητή «Περιουσιακά στοιχεία».

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ
Η καθιερωμένη ποιητική καμπάνια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, που οργανώνει κάθε χρόνο το ΕΚΕΒΙ για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου), είναι φέτος αφιερωμένη στον Ν. Βρεττάκο: καλαίσθητες αφίσες με στίχους του θα προβληθούν στις οθόνες των σταθμών του ΜΕΤΡΟ και του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ καθώς και στις εσωτερικές οθόνες του ΤΡΑΜ φέρνοντας σε άμεση επαφή το κοινό με χαρακτηριστικά δείγματα από το έργο του. (με την ευγενική παραχώρηση της ΣΤΑΣΥ – Σταθερές Συγκοινωνίες Α.Ε.)
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και η Εταιρεία Συγγραφέων διοργανώνουν επίσης Βραδιά ποίησης και μουσικής που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 21 Μαρτίου -Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, στον πολυχώρο Bacaro. Η Αλίκη Καγιαλόγλου θα τραγουδήσει μελοποιημένα ποιήματα γνωστών ποιητών, μεταξύ των οποίων και του Νικηφόρου Βρεττάκου.
Η Εταιρεία Συγγραφέων θα διοργανώσει δύο επιπλέον γεγονότα:
• Το επόμενο βράδυ, την Πέμπτη 22, συνεχίζεται ο εορτασμός με αναγνώσεις ποίησης στο Ιωνικό Κέντρο (Λυσίου 11, στην Πλάκα). Μέλη της Εταιρείας Συγγραφέων θα διαβάσουν πολιτική ποίηση (από τον Όμηρο μέχρι σήμερα) σε μια βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη του Νικηφόρου Βρεττάκου. [Συνδιοργάνωση: Εταιρεία Συγγραφέων / Εθνικό Κέντρο Βιβλίου]
• Η Λέσχη Ανάγνωσης της Εταιρείας Συγγραφέων στις δυο μαρτιάτικες συναντήσεις της θα κάνει αναγνώσεις ποιημάτων του Ν. Βρεττάκου ενώ θα γίνουν εισηγήσεις από μέλη της Λέσχης για τη ζωή του ποιητή και το έργο του.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΣΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΕΒΙ
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου οργανώνει, σε συνεργασία με τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης/Αρχείο Νικηφόρου Βρεττάκου, ειδικό θεματικό περίπτερο αφιερωμένο στον ποιητή, παρουσιάζοντας στο βιβλιόφιλο κοινό σπάνιο υλικό από το Αρχείο (χειρόγραφα, προσωπικές συλλογές κ.ά), αλλά και οπτικοακουστικό υλικό, παλιές και νεώτερες εκδόσεις του έργου του, χρονολόγιο, κ.ά. στην 9η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (24-27 Μαΐου) και στην 5η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου.
ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ (http://vrettakos.ekebi.gr/)
το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου δημιουργεί ιστότοπο για τον Βρεττάκο, επικεντρώνοντας στον άνθρωπο και το έργο του, εντός του κόμβου του διευκολύνοντας τους βιβλιόφιλους χρήστες του Διαδικτύου στην αναζήτηση πληροφορικών που αφορούν το χρονολόγιο, την εργογραφία, τις κριτικές, το σωζόμενο οπτικοακουστικό υλικό.
Επίκειται και η ψηφιοποίηση υλικού από το Αρχείο Νικηφόρου Βρεττάκου, το οποίο διαχειρίζεται η Βιβλιοθήκη Σπάρτης και θα δημοσιευθεί σε ειδικό κόμβο. Θα υπάρχει σύνδεση με τον αντίστοιχο ιστότοπο του ΕΚΕΒΙ.

ΚΙΝΗΤΗ ΕΚΘΕΣΗ
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου δημιουργεί κινητή έκθεση-αφιέρωμα στον Λάκωνα ποιητή, που συνοδεύει τις κατά τόπους εκδηλώσεις στο πλαίσιο του εορτασμού, περιοδεύοντας κατά τη διάρκεια της χρονιάς στη χώρα μας και στο εξωτερικό.
Στόχος του ΕΚΕΒΙ είναι να δώσει κίνητρο σε πολιτιστικούς φορείς, σχολεία, βιβλιοπωλεία, έδρες νεοελληνικών σπουδών, δημοτικές βιβλιοθήκες και λέσχες ανάγνωσης να οργανώσουν εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό φιλοξενώντας την έκθεση. Η έκθεση θα αποτελείται από 16 ταμπλό με εργοβιογραφικά στοιχεία, εξώφυλλα βιβλίων, φωτογραφικό και αρχειακό υλικό για τη ζωή και το έργο του συγγραφέα.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ Ν. ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ
Στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης μετάφρασης ελληνικών έργων σε ξένες γλώσσες «Φράσις» το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου προτίθεται να δώσει προτεραιότητα σε προτάσεις για τη μετάφραση έργων του Νικηφόρου Βρεττάκου σε άλλες γλώσσες, με αφορμή τον εορτασμό. Ο στόχος είναι να κινήσει και να ανανεώσει το ενδιαφέρον των ξένων εκδοτικών οίκων για το έργο του σημαντικού Έλληνα ποιητή.
Σήμερα, το Αρχείο Μεταφρασμένων Ελληνικών Βιβλίων του ΕΚΕΒΙ καταγράφει 18 μεταφρασμένα έργα του Βρεττάκου (εκδόσεις αγγλικές, γαλλικές, γερμανικές, ιταλικές, ισπανικές, τουρκικές, βουγλαρικές, ρωσικές, κ.ά) και 2 συμμετοχές σε συλλογικές εκδόσεις (αλβανικές).

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΑΛΛΩΝ ΦΟΡΕΩΝ
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, προκειμένου να ενθαρρύνει τη διοργάνωση εκδηλώσεων από πολιτιστικούς και άλλους φορείς για τον εορτασμό του «Έτους Βρεττάκου», διαθέτει σε κάθε ενδιαφερόμενο (βιβλιοπωλεία, σχολεία, πολιτιστικά κέντρα, έδρες νεοελληνικών σπουδών, δημοτικές βιβλιοθήκες, λέσχες ανάγνωσης κ.ά.), την κινητή έκθεση-αφιέρωμα στον Νικηφόρο Βρεττάκο που συνοδεύεται από την αφίσα του «Έτους Βρεττάκου» και από ταινίες με θέμα τη ζωή και το έργο του.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
Το «Ημερολόγιο εκδηλώσεων» στον κόμβο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (http://www.ekebi.gr/) αποκτά ειδική «σελίδα» για τον Ν. Βρεττάκο και καταγράφει -σε καθημερινή βάση- το σύνολο των εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται σε όλη την επικράτεια, καθώς και στο εξωτερικό, προσφέροντας μια γρήγορη, ακριβή και άμεση ενημέρωση σ’ όλους τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ
Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης ως κύριος υπεύθυνος για το Αρχείο του Λάκωνα ποιητή και Ακαδημαϊκού Νικηφόρου Βρεττάκου, το οποίο φιλοξενείται στους χώρους της, συνεργάζεται άμεσα με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίο (ΕΚΕΒΙ) και συμμετέχει σε ό,τι αφορά στον εορτασμό του «Έτους Νικηφόρου Βρεττάκου».
Εκπαιδευτικά προγράμματα/κόμβος/εκδόσεις/εκδηλώσεις
Επίσης υπάρχει αγαστή συνεργασία της Βιβλιοθήκης Σπάρτης με την Περιφέρεια Πελοποννήσου και την Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας για τη διοργάνωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, λειτουργίας κόμβου στο διαδίκτυο, εκδόσεων, εκδηλώσεων για την προβολή του τιμώμενου ποιητή.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΒΡΕΤΤΑΚΟ
Τρεις νέες εκδόσεις ετοιμάζει ο εκδοτικός οίκος ΠΟΤΑΜΟΣ στο πλαίσιο του εορτασμού του Έτους Ν. Βρεττάκου:
1. Νικηφόρος Βρεττάκος, Στης μνήμης το διάστημα. Λεύκωμα με σπάνιο εν πολλοίς ανέκδοτο εικονογραφικό υλικό.
2. Γράμματα. Τέσσερα τομίδια με συγκεντρωμένες σημειώσεις και κείμενα του Νικηφόρου Βρεττάκου.
3. Αλληλογραφία. Επιλογή από την πλουσιότατη επιστολογραφία του.

Πηγή:www.ekebi.gr

Daniel Goldstein: Η μάχη ανάμεσα στο σημερινό και στο μελλοντικό μας εαυτό

O Daniel Goldstein, ένας αμερικανός ψυχολόγος, ξεκινάει την ομιλία του με τον μύθο του Οδυσσέα.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται στην ιστορία με τις Σειρήνες και το καράβι του Οδυσσέα, που παρ’ όλο που γνώριζε τι επρόκειτο να συμβεί (να παρασυρθεί, δηλαδή, από το τραγούδι τους), εκείνος αποφάσισε να το ακούσει και να ρισκάρει.
Μέσα από τον παραπάνω μύθο, περιγράφει την αντίδρασή μας στον πειρασμό. Οποιονδήποτε πειρασμό που βιώνουμε καθημερινά. Έτσι, έχοντας το παράδειγμα του Οδυσσέα ως μοτίβο, διαχωρίζει τους εαυτούς μας στον «σημερινό» και στον «μελλοντικό».
Ο «σημερινός» εαυτός μας επιθυμεί την απόλαυση χωρίς να σκέφτεται μακροπρόθεσμα. Και υποστηρίζει την θέση που διαμορφώνει και παρουσιάζει, με αναφορές σε γνωστούς ψυχολόγους και μελετητές στους αιώνες.
Συνεχίζοντας έτσι, αναφέρει τους λόγους που ο καθένας από εμάς στην σύγχρονη εποχή δεν μπορεί να αντισταθεί στους πειρασμούς και τις απολαύσεις.
Η λέξη–κλειδί είναι η αυτοσυγκράτηση. Η δεύτερη στη σειρά είναι οι προσωπικές δεσμεύσεις. Η λειτουργία και των δύο όρων είναι συνυφασμένη με τον «μελλοντικό» μας εαυτό. Και εξηγεί γιατί, μέσα από τα προσωπικά του βιώματα.
Ο τρόπος παρουσίασης του ομιλητή είναι ιδιαίτερα γλαφυρός. Απλουστεύει τις έννοιες με σκοπό να γίνεται αντιληπτός στον καθένα, που μπορεί να μην γνωρίζει τίποτα για όσα αναφέρεται. Στην πραγματικότητα, οι έννοιες που σχολιάζει και οι μελετητές στους οποίους αναφέρεται είναι αρκετά δύσκολοι και εξεζητημένοι από κάποιον που τα ενδιαφέροντα του δεν άπτονται της ψυχολογίας (όπως εγώ δηλαδή!).

Και γι’ αυτό, ο τρόπος που παρουσιάζει την ομιλία του συνοψίζει τα βασικότερα σημεία της ψυχολογίας όσον αφορά την απόλαυση, την αυτοσυγκράτηση και τους πειρασμούς.
Μέσα σε δεκαέξι λεπτά που διαρκεί η ομιλία, ο Daniel Goldstein έχει αναλύσει τα σημαντικότερα σημεία της θεωρίας του, με παραδείγματα και αναφορές σε ψυχολόγους –σταθμούς ανά τους αιώνες. Και ακόμα περισσότερο, παρουσιάζει τον προηγούμενο «σημερινό» εαυτό του, με τον πραγματικά «σημερινό» εαυτό του ως φωτεινό παράδειγμα, κατακρίνοντας τις προσωπικές δεσμεύσεις, ως μαστίγωμα του εαυτού μας να επιτύχει οτιδήποτε.

Συνεχίζει, δηλώνοντας ότι μελετά τον «σημερινό» και τον «μελλοντικό» εαυτό μας στο πεδίο της οικονομίας. Πεδίο ιδιαίτερα χρήσιμο για την παρούσα εποχή.

Το αξιοσημείωτο στην ομιλία είναι ότι έχει διαμορφώσει μαζί με τους συνεργάτες του, ένα πρόγραμμα που αποδεικνύει την σημασία της αποταμίευσης. Συγκεκριμένα, στο πρόγραμμα αυτό, μπορεί κάποιος να δει τις μελλοντικές του επενδύσεις και πως αυτές θα διαμορφωθούν. Για παράδειγμα, παρουσιάζει το « μελλοντικό» διαμέρισμα κάποιου που θα αποταμιεύσει. Έτσι, διαμόρφωσε μια λίστα διαμερισμάτων ανάλογα με το αποταμιευτικό πλάνο του καθένα.

Σε δεύτερη φάση, με την βοήθεια των συνεργατών του και της Allianz, δημιούργησαν ένα ακόμα πρόγραμμα για το πώς θα είναι κάποιοι νέοι- στην παρούσα ομιλία παρουσιάζει φοιτητές- ηλικιωμένοι. Μέσα απ’ αυτό το πείραμα, προσπαθούν να κατανοήσουν αν ο «μελλοντικός» εαυτός μας επηρεάζει τελικά τις αποταμιευτικές κινήσεις μας και το πλάνο που γενικότερα διαμορφώνουμε για το μέλλον μας.

Στα όσα παραθέτει, αυτό που εγώ μπορώ να καταλάβω, είναι η προσπάθεια του να μας δώσει την αίσθηση της ισορροπίας στον «σημερινό» και τον «μελλοντικό» εαυτό μας.

Πρόκειται για μια προσπάθεια να κατανοήσουμε τις πραγματικές ανάγκες του σήμερα, έχοντας στο νου μας και το μέλλον που θα επακολουθήσει.

Δεν ξέρω, λοιπόν, κατά πόσο αν αυτή είναι μια ομιλία που θα παρακολουθήσουν όλοι με θέρμη. Είμαι σίγουρη όμως ότι πρόκειται για μια ομιλία πραγματικά διαφορετική απ ‘όσα ξέρουμε έως τώρα, καθώς καλεί τον κάθε παρατηρητή της να σκεφτεί για τον «μελλοντικό» εαυτό του.

Τουλάχιστον, ο «σημερινός» εαυτός μου προσπάθησε να δει τον «μελλοντικό». Ο δικός σου πως μοιάζει;

Όλγα Αζιλαζιάν, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού Παντείου Πανεπιστημίου

Διαγωνισμός φωτογραφίας, βίντεο και αφίσας

Έχεις μετακινηθεί με το πρόγραμμα Erasmus για σπουδές ή για πρακτική άσκηση; Τώρα είναι η ευκαιρία να συμμετάσχεις στο διαγωνισμό που προκηρύσσει το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών. Στείλε μας μια φωτογραφία ή ένα video ή μια αφίσα για το Erasmus και κέρδισε χρηματικό έπαθλο έως 400 ευρώ. Η μόνη προϋπόθεση είναι να έχεις ζήσει την εμπειρία που λέγεται Erasmus και να τη μοιραστείς μαζί μας!

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

1 – Γενικές πληροφορίες
Η εκδήλωση για τον εορτασμό των 25 χρόνων του Erasmus θα πραγματοποιηθεί Παρασκευή 18 Μαΐου 2012 στην Αθήνα (ο χώρος θα επιβεβαιωθεί αργότερα)
2– Δικαίωμα συμμετοχής
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι φοιτητές έχουν συμμετάσχει στο πρόγραμμα Erasmus και θέλουν να εκφράσουν καλλιτεχνικά την εμπειρία τους (Δεν είναι απαραίτητο για να συμμετάσχεις να είσαι ενεργός φοιτητής).
3 – Κριτήρια επιλογής
Τα βασικά κριτήρια είναι η αισθητική ποιότητα, η συνάφεια των έργων και η πρωτοτυπία. Κάθε φοιτητής μπορεί να συμμετέχει σε μια μόνο κατηγορία.
4- Βραβεία
Θα δοθούν χρηματικά βραβεία για τους τρεις πρώτους νικητές κάθε κατηγορίας ως εξής: 400 ευρώ για τον πρώτο νικητή, 200 ευρώ για το δεύτερο νικητή και 100 ευρώ για τον τρίτο νικητή.

5- Έκθεση υλικού
Το σύνολο του υλικού που θα αποστείλουν οι φοιτητές στην εκδήλωση της 18ης Μαΐου, θα παρουσιαστεί σε ειδική έκθεση.

6- Τρόπος και προθεσμία Υποβολής
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν σε ψηφιακή και έντυπη μορφή (για τις αφίσες και τις φωτογραφίες) το υλικό μέχρι τις 23 Απριλίου τόσο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: dmaragos@iky.gr όσο και στην ταχυδρομική διεύθυνση: Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Μακρή 1, Αθήνα, 11742, υπ’ όψιν κ. Δημήτρη Μαραγκού. (περισσότερες πληροφορίες στο 210-3726397, Δημήτρης Μαραγκός)
7- Τεχνικές λεπτομέρειες
Οι φωτογραφίες και οι αφίσες θα πρέπει να είναι σε μορφή jpg και το όνομα κάθε αρχείου θα πρέπει να φέρει το επίθετο του φοιτητή με λατινικούς χαρακτήρες π.χ Papadopoulos_01, Papadopoulos_02. Τα videos θα πρέπει να είναι σε μορφή avi ή mpeg.
Καλή σας επιτυχία!

Πηγή:www.panteion.gr

Εκλογές για την Ανάδειξη των Καθηγητών-Εσωτερικών Μελών του Α΄ Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου

Λήξη ημερομηνίας υποβολής υποψηφιοτήτων

Διευκρινίζεται ότι λόγω του ότι η 27η Φεβρουαρίου 2012, ορισθείσα ημερομηνία λήξης υποβολής υποψηφιοτήτων για τις εκλογές για την ανάδειξη των καθηγητών-εσωτερικών μελών του Α΄ Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου είναι επίσημη αργία (Καθαρή Δευτέρα), η προθεσμία λήγει την επόμενη εργάσιμη ημέρα, δηλαδή την Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 14.00.

Πηγή: www.panteion.gr

Επαναπροκήρυξη Eκλογών για την Aνάδειξη Kαθηγητών-Εσωτερικών Μελών του Α΄ Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου

Μετά την απόσυρση 7 υποψηφιοτήτων για τις εκλογές για την ανάδειξη καθηγητών-εσωτερικών μελών του Α΄ Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου, στις 31/1/2012, οι εκλογές που είχαν προγραμματιστεί για την Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου ματαιώνονται. Στη συνεδρίαση της 1ης Φεβρουαρίου 2012 η Οργανωτική Επιτροπή για την ανάδειξη καθηγητών-εσωτερικών μελών του Α΄ Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου αποφάσισε την επαναπροκήρυξη των εκλογών για την Τετάρτη 29/2/2012.
Με νεότερη ανακοίνωση θα οριστούν οι λοιπές λεπτομέρειες για την υποβολή υποψηφιοτήτων και την διεξαγωγή των εκλογών.

Πηγή: www.panteion.gr

Συνέντευξη Τύπου για το νέο Κώδικα Ναρκωτικών

Με αφορμή την ψήφιση του νέου “Κώδικα Ναρκωτικών” στη Βουλή, η Συμμαχία “Αλλάξτε πολιτική για τα ναρκωτικά”, θα ήθελε να σας προσκαλέσει σε Συνέντευξη Τύπου, την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου, στις 12.30 το μεσημέρι στο πολυχώρο Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη 57).

Σκοπός της Συνέντευξης Τύπου είναι η προάσπιση και η εποικοδομητική κριτική επί του νομοσχεδίου, καθώς θεωρούμε ότι αυτό βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση, αν και παρουσιάζει ελλείψεις σε θέματα όπως αντικειμενικά κριτήρια διαχωρισμού χρήστη-εμπόρου, προσδιορισμός ποσοτήτων ιδίας χρήσης, διαχωρισμός των ουσιών με βάση την επικινδυνότητά τους, ρητή εξαίρεση της κλωστικής κάνναβης.

Προσκεκλημένοι ομιλητές είναι οι:

- Μένη Μαλλιώρη, πρόεδρος ΟΚΑΝΑ
- Γρηγόρης Ψαριανός, Βουλευτής Δημοκρατικής Αριστεράς
- Ελεάννα Ιωαννίδου, συν-εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων
- Πάνος Λάμπρου, ΣΥΡΙΖΑ
- Τάσος Αβραντίνης (Αντιδήμαρχος Αθηναίων), ΔΡΑΣΗ
- Λίνα Καρανασοπούλου, δικηγόρος
- Σερεφείμ Κανδύλας, ιδιοκτήτης Kannabishop

Στη συζήτηση θα παρέμβουν με γραπτό κείμενο ο Carel Edwards, πρώην επικεφαλής της μονάδας συντονισμού της πολιτικής για τα ναρκωτικά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και νυν εκπρόσωπος του διεθνούς οργανισμού LEAP (Law Enforcement Against Prohibition), καθώς και ο Joep Oomen, συντονιστής του διεθνούς ανιαπαγορευτικού δικτύου της ENCOD, στο οποίο συμμετέχουν περισσότερες από 200 οργανώσεις από όλη την Ευρώπη.

Η Συμμαχία “Αλλάξτε πολιτική για τα ναρκωτικά” είναι μια άτυπη πολιτική συσπείρωση που αποτελείται από τους φορείς: Ηλιόσποροι, Ελευθεριακός Σύνδεσμος Απεξάρτησης, Οικολόγοι Πράσινοι, Νέοι Πράσινοι, ΑΚΟΑ, Εφημερίδα Εποχή, επιτροπή δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ, νεολαία Δημοκρατικής Αριστεράς, Φιλελεύθερη Συμμαχία.

Ακολουθούν οι τοποθετήσεις των Carel Edwards και Joep Oomen.

Carel Edwards, πρώην επικεφαλής της μονάδας συντονισμού της πολιτικής για τα ναρκωτικά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
“Φέτος είναι η συμπλήρωση 100 χρόνων του παγκόσμιου συστήματος ελέγχου των ναρκωτικών ουσιών. Ξεκίνησε με τη Σύμβαση της Χάγης του 1912 και τελικά οδήγησε στο σύστημα που έχουμε σήμερα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών. Αρχικά, είχε σχεδιαστεί ως μέσο διαχείρισης και ελέγχου των ουσιών, καθώς και περιορισμού της χρήσης τους μόνο για ιατρικούς σκοπούς. Στην πραγματικότητα όμως μετατράπηκε σε ένα σύστημα πλήρους απαγόρευσης που ασκεί πίεση στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ποινικό έλεγχο, ανεξάρτητα από το εάν αυτό είναι συμβατό με τον πολιτισμό τους, ή ακόμη, αν μια τέτοια προσέγγιση στην πραγματικότητα λειτουργεί. Το αναπόφευκτο συμπέρασμα είναι ότι δεν έχει λειτουργήσει.
Σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική, την Αυστραλία, τον Καναδά και πολλές άλλες χώρες υπάρχει μια τάση απομάκρυνσης από αυτό τον “πόλεμο κατά των ναρκωτικών”, προς μια προσέγγιση βάσει επιστημονικών δεδομένων, η οποία δίνει έμφαση στην πρόληψη, τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών, καθώς και την εκπαίδευση πάνω σε ζητήματα κοινωνικής επανένταξης και υγιεινής σχετικά με ναρκωτικά. Βλέπουμε, επίσης, ένα αυξανόμενο βαθμό ανοχής της κάνναβης, η οποία είναι πλέον η πιο διαδεδομένη ουσία στον κόσμο.
Με ένα στους πέντε Ευρωπαίους να κάνουν χρήση κάνναβης είτε τώρα είτε στο παρελθόν, πολλές χώρες διαπιστώνουν ότι η αποποινικοποίηση – επίσημα ή με όποιο άλλο τρόπο – είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή. Υπάρχει μια αυξανόμενη αίσθηση σε πολλές κοινωνίες, ότι οι αυθαίρετες συλλήψεις για κατοχή μικρών ποσοτήτων ναρκωτικών για προσωπική χρήση, δεν είναι πλέον συναφής με την εποχή που ζούμε και είναι όλο και περισσότερο απαράδεκτη για το ευρύ κοινό.
Η ιδέα ότι μπορείς να δημιουργήσεις μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά μέσω δικαστικών και κατασταλτικών μέσων δεν έχει καμία βάση σε οποιοδήποτε είδος ανάλυσης. Η ίδια η ιδέα αυτή αμφισβητείται πλέον όλο και περισσότερο στην βάση των προσωπικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Επιπλέον, η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών ουσιών (πάνω από 90%) δεν είναι “προβληματικοί” χρήστες, είναι δηλαδή “κανονικοί” άνθρωποι. Η δικαστική παρέμβαση στις ζωές αυτών των ανθρώπων είναι όλο και πιο δύσκολο να δικαιολογηθεί, ιδιαίτερα σε μια εποχή σοβαρής οικονομικής κρίσης και με βαθιές περικοπές των δημόσιων οικονομικών.
Δεδομένης της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, περισσότερο από ποτέ, θα πρέπει να επικεντρωνόμαστε στο να βοηθάμε τους προβληματικούς χρήστες μέσω της πρόληψης, της θεραπείας και της μείωσης της βλάβης και όχι μέσω της δίωξης και της φυλάκισης.
Η εξοικονόμηση για την κοινωνία και τα δημόσια οικονομικά είναι πολύ σημαντική και φαίνεται σε μελέτες ότι σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες αυτή η αποποινικοποίηση κοστίζει μέχρι και πέντε φορές λιγότερο από το κόστος της ποινικοποίησης αυτών των ανθρώπων.
Τα χρήματα που εξοικονομούνται με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση των πιο πιεστικών θεμάτων δημόσιας τάξης και να παρέχουν το είδος της κοινωνικής προστασίας που ο λαός περιμένει από το κράτος.”

Joep Oomen, συντονιστής του διεθνούς αντιαπαγορευτικού δικτύου της ENCOD
“Η νομοθεσία για τα ναρκωτικά πρέπει να βασίζεται σε δεδομένα και όχι σε ευσεβείς πόθους. Κατά συνέπεια, η Ευρωπαϊκή Συμμαχία για Δίκαιες και Αποτελεσματικές Πολιτικές για τα Ναρκωτικά (ENCOD) χαιρετίζει την πρόθεση πίσω από τη νέα πρόταση νόμου στην Ελλάδα, την αποποινικοποίηση της χρήσης και κατοχής ναρκωτικών. Ωστόσο, η νέα πρόταση δεν έχει προχωρήσει αρκετά. Η πολιτική για τα ναρκωτικά θα πρέπει να αλλάξει, προκειμένου να μπορεί πραγματικά να εξυπηρετεί τους ανθρώπους. Ένα νομικό πλαίσιο θα πρέπει να αποσκοπεί στη ρύθμιση της παραγωγής και της διανομής των ναρκωτικών, με την θέσπιση σαφών όρων και κανόνων που πρέπει να ακολουθούνται.
Όπως ανέφερε ο Μεξικανός συγγραφέας Κάρλος Φουέντες την περασμένη εβδομάδα, “η λύση στο πρόβλημα των ναρκωτικών είναι η αποποινικοποίηση”. Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών δεν είναι μόνο μια αποτυχία. Είναι μια πηγή τεράστιας ζημιάς για την κοινωνία. Πρώτα απ’ όλα δημιουργεί μια γιγαντιαία παράνομη βιομηχανία, η οποία δεν θέτει κανένα ποιοτικό έλεγχο για τα προϊόντα της, ούτε όρια ηλικίας για τους πελάτες της, και τροφοδοτεί ένοπλες ομάδες και άλλες μορφές εγκληματικής δραστηριότητας. Δεύτερον, δημιουργεί μια τεράστια βιομηχανία ασφαλείας που μονοπωλεί τους πόρους της αστυνομίας και της δικαιοσύνης για τα ναρκωτικά, οι οποίοι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άλλες μορφές εγκληματικότητας.
Είναι ουσιαστικά αδύνατο να μειωθούν οι βλάβες που σχετίζονται με τη χρήση ναρκωτικών όσο οι καταναλωτές αυτών βρίσκονται σε συνεχή φόβο σύλληψης, και η ευρείας κλίμακας παραγωγή και διανομή ναρκωτικών είναι στα χέρια των εγκληματιών. Η εμπειρία των χωρών όπου η αποποινικοποίηση ορίστηκε μέσα από μια συγκεκριμένη τροποποίηση του νόμου (Ολλανδία το 1976 και Πορτογαλία το 2001) δείχνει ότι αυτή η μετριοπαθής προσέγγιση δεν έχει προκαλέσει έκρηξη στα επίπεδα της κατανάλωσης. Κατά συνέπεια, έχει καταστεί σαφές ότι η απαγόρευση δεν είναι απαραίτητη για να ελαχιστοποιηθούν τα επίπεδα χρήσης των ναρκωτικών.
Μια πολιτική που αρνείται την χρησιμότητα των ουσιών είναι ένας τρόπος να στερεί την κοινωνία από τα πολλά οφέλη που οι άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν από αυτές αν ήταν νόμιμα διαθέσιμες. Ο κατάλογος των ασθενειών που μπορούν να αντιμετωπιστούν επιτυχώς με την χρήση απαγορευμένων ναρκωτικών είναι εντυπωσιακός. Η κλωστική κάνναβη είναι πιθανώς μια από τις καλύτερες απαντήσεις στις περιβαλλοντικές προκλήσεις μας, ως μια βιώσιμη καλλιέργεια που μπορεί μεταξύ άλλων να αντικαταστήσει το πετρέλαιο, το ξύλο και το βαμβάκι. Η διευκόλυνση μιας νόμιμης αγοράς για το δίκαιο εμπόριο φύλλων κόκας από τη Νότια Αμερική ή του οπίου από την Ασία θα μπορούσε να ενισχύσει τις δίκαιες και ειλικρινείς παγκόσμιες εμπορικές σχέσεις. Η φορολόγηση της αγοράς των ναρκωτικών θα σήμαινε μια σημαντική συμβολή στον κρατικό προϋπολογισμό.”

Ακολουθεί σχετικό άρθρο:

Οι εγκληματικές πολιτικές για τα ναρκωτικά είναι καιρός να αλλάξουν.
Μετά από πολλές δεκαετίες απαγόρευσης, καταστολής, παρανομίας, φυλακίσεων, θανάτων, γιγάντωσης του παράνομου εμπορίου ουσιών και της μαφίας, κατατέθηκε επιτέλους το νομοσχέδιο για τον νέο “κώδικα ναρκωτικών” που φαίνεται να αλλάζει την κατάσταση προς το καλύτερο.

Τα χρόνια της απαγόρευσης και της καταστολής μας κόστισαν πολύ ακριβά, σε πολύτιμους οικονομικούς πόρους και ανθρώπινες ζωές. Χρόνο με το χρόνο είχαμε περισσότερους θανάτους, περισσότερους φυλακισμένους, περισσότερους προβληματικούς και περιθωριοποιημένους χρήστες.
Η ηρωίνη πλέον θερίζει στην επαρχία και τα μεγάλα αστικά κέντρα, χωρίς καμία πρόβλεψη για μείωση της βλάβης για τους χρήστες και τη κοινωνία. Οι νέοι χρήστες ανενημέρωτοι και περισσότεροι από κάθε άλλη φορά, επιδίδονται σε μια πολυτοξικομανία η οποία έχει πάρει ανεξέλεγκτες καταστάσεις, ενώ η πλήρης απαγόρευση ευρέως διαδεδομένων φυσικών ευφορικών ουσιών (όπως η κάνναβη), άνοιξε το δρόμο σε πολύ πιο επικίνδυνες χημικές- τοξικές ουσίες (που παρασκευάζονται πιο εύκολα σε κλειστούς χώρους, ακόμη και από απορρυπαντικά).
Αποδεδειγμένα η απαγόρευση και η καταστολή απέτυχε παταγωδώς, αφού σε παγκόσμιο και πανευρωπαϊκό επίπεδο δεν κατάφερε να περιορίσει ούτε τη ζήτηση, ούτε τη προσφορά παράνομων ουσιών, με το τζίρο της Μαφίας από το παράνομο εμπόριο να ξεπερνάει κάθε προηγούμενο.

Ο νέος “κώδικας ναρκωτικών” που πρόσφατα στην Βουλή και αναμένουμε την ψήφισή του σύντομα, αλλάζει την κατάσταση προς το καλύτερο, χωρίς να αποτελεί ριζική λύση.
Για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες ο χρήστης ουσιών δεν θα θεωρείται πλέον εγκληματίας αφού αποποινικοποιείται η προμήθεια, κατοχή και ιδία χρήση όλων των ουσιών, αν και δεν προσδιορίζονται τα όρια ποσοτήτων που δικαιολογούν προσωπική χρήση, ούτε διαχωρίζονται οι ουσίες ανάλογα με την επικινδυνότητά τους.
Η αυτοκαλλιέργεια κάνναβης για προσωπική χρήση μετατρέπεται σε πταίσμα, χωρίς όμως πάλι να προσδιορίζεται ο αριθμός των φυτών που δικαιολογούν προσωπική χρήση, ενώ φαίνεται να αποσυνδέεται η καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης, καθώς απαλείφεται η αναφορά της από τον ορισμό του βασικού εγκλήματος (άρθρο 20).
Η μη θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων για την προσωπική χρήση (ποσότητες ουσιών, αριθμός δέντρων, διαχωρισμός ουσιών ανάλογα με την τοξικότητα- επικινδυνότητά τους) είναι σίγουρα ένα παράθυρο του νόμου που ενδέχεται να επιφέρει διαφορετικές ερμηνείες, όπως τονίσαμε στην κριτική του νομοσχεδίου που είχε κατατεθεί για διαβούλευση.
Παρόλα αυτά, ο νέος “κώδικας ναρκωτικών” φαίνεται να κινείται στην σωστή κατεύθυνση, αφού θα αποσυμφορηθούν σημαντικά οι φυλακές και θα βελτιωθούν οι συνθήκες για τους χρήστες, που κατοχυρώνουν πλέον το δικαίωμα στην θεραπεία αντί της αυτεπάγγελτης φυλάκισης που ίσχυε μέχρι σήμερα.

Προκαλούμε το ΚΚΕ, τη ΝΔ και ΛΑΟΣ, που αντιμάχονται σφόδρα το νέο νομοσχέδιο, αντί να δημοσιοποιούν επιστημονικά ατεκμηρίωτες και κοινωνικά ανάλγητες ανακοινώσεις, αντί να τρομοκρατούν τον κόσμο με επιχειρήματα βγαλμένα από το μεσαίωνα, να τον παραπληροφορούν εσκεμμένα και να του ποτίζουν το μυαλό με το χειρότερο ναρκωτικό, τον ιδεολογικό φανατισμό, να παρουσιάσουν επιτέλους μη-παραποιημένα επιστημονικά δεδομένα τα οποία αποδεικνύουν ότι η απόλυτη καταστολή που φαντασιώνονται, μπορεί να φέρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα και όχι απλά να γεμίσει τις τσέπες των καρτέλ και τις φυλακές με χρήστες.

Οι αντιαπαγορευτικές πολιτικές για τη μείωση της βλάβης όπου έχουν εφαρμοστεί έχουν αποδεδειγμένα θεαματικά θετικά αποτελέσματα, σε αντιδιαστολή με ότι υποστηρίζουν οι υποστηρικτές της απαγόρευσης και της καταστολής , γι αυτό και επεκτείνονται σε όλο και περισσότερες χώρες: Πορτογαλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Τσεχία, Ελβετία, Σλοβενία, Γερμανία.
Υπάρχουν πολλά θετικά παραδείγματα και επιτυχημένα μοντέλα αποποινικοποίησης της χρήσης και ρύθμισης του παράνομου εμπορίου, καθώς και προγραμμάτων πρόληψης και αντιμετώπισης των τοξικοεξαρτήσεων στα πλαίσια της μείωσης της βλάβης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 2004 έχει παραδεχτεί ότι οι πολιτικές πρέπει να αλλάξουν κατεύθυνση στα πλαίσια της πρόληψης και της μείωσης της βλάβης . Στην Ολλανδία δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το μοντέλο των coffee-shops έχει φέρει αύξηση στη χρήση κάνναβης ανάμεσα στους ενήλικες, αντίθετα το πληθυσμιακό ποσοστό χρήσης κάνναβης είναι κάτω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ υπάρχουν πλέον σχετικά λίγοι νέοι χρήστες οπιούχων και ο μέσος όρος ηλικίας τους συνεχώς μεγαλώνει. Στη Πορτογαλία, μετά την πλήρη αποποινικοποίηση της χρήσης όλων των ουσιών από το 2001, τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την απεξάρτηση από οπιούχα και την αύξηση των ατόμων που αναζητούν θεραπεία. Στην Ελβετία που εδώ και 15 χρόνια εφαρμόζει μια πολιτική ανοχής με την κάνναβη και καινοτόμα προγράμματα μείωσης της βλάβης σε ότι αφορά την τοξικοεξάρτηση (συντήρηση με υποκατάστατα, δωμάτια χρήσης, διανομή σύνεργων) υπάρχουν θεαματικά αποτελέσματα σε ό,τι αφορά τη μείωση του αριθμού νέων χρηστών, ακόμη και κάνναβης, και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης για τους τοξικοεξαρτημένους χρήστες.

Το πρόσφατο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Καλιφόρνια για την νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης, αν και αρνητικό, καταψηφίστηκε τελικά με 47% υπέρ και 53% κατά, μας γεμίζει με αισιοδοξία γιατί είναι πλέον θέμα χρόνου η αλλαγή του σκηνικού σε παγκόσμιο επίπεδο. Πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ υπολογίζει ότι μπορούν να εξοικονομηθούν μέχρι και 13.9 δις δολάρια από δημόσιες δαπάνες αν νομιμοποιηθεί η κάνναβη στις ΗΠΑ (στην Καλιφόρνια που ήδη εφαρμόζει το μοντέλο της χορήγησης από φαρμακεία -dispensaries- με ιατρική συνταγή η εξοικονόμηση μπορεί να φτάσει τα 1.8 δις δολάρια), ενώ μπορούν να εισπραχθούν άλλα 6.4 δις δολάρια από την φορολόγηση της παραγωγής κάνναβης. Μια άλλη πρόσφατη μελέτη από την Ακαδημία της Ουτρέχτης υπολογίζει ότι η νομιμοποίηση της κάνναβης στην Ολλανδία θα αποφέρει στο κράτος καθαρά έσοδα από φόρους μέχρι και 850 εκ ευρώ ετησίως, ενώ αντίστοιχη έρευνα της Γερμανικής Ένωσης Κλωστικής Κάνναβης από το 2008 υπολογίζει τα αντίστοιχα καθαρά έσοδα από φόρους για την Γερμανία στα 2.8 δις ευρώ ετησίως. Στην Ισπανία όπου ήδη εφαρμόζεται με επιτυχία το μοντέλο των μη-κερδοσκοπικών σωματείων παραγωγών- καταναλωτών κάνναβης (cannabis social clubs, περισσότερα από 200 κλαμπ σε όλη την Ισπανία με δεκάδες χιλιάδες μέλη), με την πλήρη νομιμοποίηση του συγκεκριμένου μοντέλου αυτοκαλλιέργειας μπορούν να δημιουργηθούν 7.500 άμεσες και 30.000 έμμεσες θέσεις εργασίας, ενώ το κράτος θα εισέπραττε 367 εκ ευρώ ετησίως από φόρους.

Στην Ελλάδα με τους τουλάχιστον 500.000 καταναλωτές κάνναβης (τις ιδανικές συνθήκες -μορφολογία, κλίμα- και ποικιλίες για καλλιέργεια), τους 100.000 χρήστες οπιούχων και τους άλλους τόσους κοκαΐνης τι περιμένουμε; Αφού οι υπάρχουσες πολιτικές όχι μόνο έχουν αποτύχει αλλά είναι αποδεδειγμένα εγκληματικές και καταστροφικές, γιατί εμείς συνεχίζουμε να ταΐζουμε τα παράνομα κυκλώματα αντί να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα αδογμάτιστα, με βάση τα επιστημονικά δεδομένα και τις διεθνείς καλές πρακτικές; Μέχρι πότε θα διεκδικούμε τα αυτονόητα και θα αγωνιζόμαστε για τα απαγορευμένα;

Εμείς θα εξακολουθούμε να απαιτούμε ακόμη πιο ανθρώπινες πολιτικές μείωσης της βλάβης, περισσότερο πλουραλισμό θεραπευτικών μεθόδων, δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη και επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση ιδιαίτερα των νέων, χρηστών και μη. Θα εξακολουθούμε να απαιτούμε τη νομιμοποίηση της αυτοκαλλιέργειας κάνναβης για προσωπική, θεραπευτική και ψυχαγωγική χρήση, αλλά και την απελευθέρωση της καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης για βιομηχανικούς σκοπούς.
Θεωρούμε πως το μοντέλο της συλλογικής μη-κερδοσκοπικής καλλιέργειας κάνναβης (κοινωνικές λέσχες κάνναβης) είναι ένα πολύ σημαντικό μέτρο αυτορύθμισης της παραγωγής και κατανάλωσης από τους ίδιους τους χρήστες, με σημαντικά οφέλη για εκείνους, την κοινωνία και την οικονομία.
Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δηλώνει ανοιχτή σε αλλαγή της πολιτικής για τα ναρκωτικά και έδειξε ενδιαφέρον για το εν λόγω μοντέλο αυτορύθμισης όταν αυτό παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Μέχρι να λάμψει η αλήθεια, που είναι η καλύτερη πρόληψη, εμείς θα αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας και θα διεκδικούμε τα αυτονόητα.

Ηλιόσποροι, www.iliosporoi.net

Ευχαριστούμε τον Κωνσταντίνο Νικολόπουλο για την πρωτοβουλία προώθησης της πρόσκλησης.

Βραδινές Περιπλανήσεις – Νυχτερινές Επινοήσεις

…Η εξεταστική άρχισε και εγώ εφευρίσκω διαρκώς ανόητες δικαιολογίες για να μην διαβάσω. Η υποτιθέμενη μελέτη γίνεται αφορμή να απολαύσω πεντάλιτρα καφέ και να διαγράψω άπειρες φορές την τροχιά γραφείο-καναπές και τούμπαλιν.

Μετά από τερατώδη προσπάθεια, κάθομαι, ανοίγω το βιβλίο, βαθιές ανάσες… Μπροστά στα μάτια μου στήνουν χορό σύμβολα και αριθμοί και μια φευγαλέα εικόνα της καθηγήτριας έτοιμης να ξεψυχήσει στην επόμενη απορία πεμπτοετή φοιτητή, εμείς οι υπόλοιποι να γελάμε και ξαφνικά αυτό το γέλιο να μεταμορφώνεται σε σκηνή θρίλερ. Ξαφνικά, το να συγυρίσω το σπίτι, να κατεβάσω τα σκουπίδια, να πλύνω πιάτα, να χαζέψω άθλιες ελληνικές σειρές στην τι βι, να κάνω μπάνιο για πέμπτη φορά σήμερα, γίνονται καλοί λόγοι για να αναβάλω το διάβασμα – από κάπου πρέπει να πιαστώ η έρμη. Υποφέροντας από overdose καφεΐνης, κλείνω το βιβλίο απότομα, δεν διάβασα τίποτα πάλι. Κλείνω, επίσης, παράθυρα και ξαπλώνω με το κεφάλι ανάποδα, τα πόδια στην πλάτη του καναπέ. Χτυπάει το τηλέφωνο, μα το αγνοώ. Σβήνω τα φώτα, σκοτάδι, και πάλι το τηλέφωνο χτυπά – ποιος διάολος είναι; – τραβάω με μανία το καλώδιο από την πρίζα, ανάβω τα φώτα και είμαι ξανά εδώ. Το ράδιο ανοιχτό, και το βιβλίο ακόμα στον καναπέ παρατημένο. Εξάλλου, έχω ξεμείνει από δικαιολογίες και σε λίγο από καφέ… Δυστυχώς, η περιπλάνησή μου στα ερτζιανά αποβαίνει πλήρως άκαρπη. Εκνευρισμένη, ψάχνω τραγουδάκια στο pc. Μετά από επανειλημμένες αποτυχημένες προσπάθειες να ακούσω μουσική, αποφασίζω να πέσω για ύπνο. Η γάτα μου, κι αυτή, αποκοιμήθηκε. Αρχίζω και μονολογώ. Άλλη μια μέρα πέρασε. Άλλη μια αθετημένη υπόσχεση. Η καταγραφή των σκέψεών μου κάπου εδώ τελειώνει. Δεν είμαι τόσο φλύαρη συνήθως, δεν ξέρω τι με έπιασε απόψε. Είναι που βαριέμαι να διαβάσω. Κλείνω με την ελπίδα αύριο να είναι μια καλύτερη νύχτα (!)…

Καλή συνέχεια λοιπόν σε όσους βρίσκονται στην ίδια μοίρα. Ξέρω, πολλοί θα ήθελαν να ξυπνήσουν μια μέρα και να μάθουν πως καταργούνται οι εξεταστικές, δυστυχώς όμως γι’ αυτούς η εξεταστική μόλις έσκασε… Σημείωση: 1. Στα μαθήματα που δεν θα δώσεις, θα πέσουν τα ευκολότερα θέματα, 2. Στα μαθήματα που αποφασίζεις να δώσεις, θα πέσουν τα δυσκολότερα θέματα, 3. Στα μαθήματα που θα πας αδιάβαστος, ούτως ή αλλιώς, δεν θα ξέρεις αν τα θέματα είναι εύκολα ή δύσκολα, οπότε… Φίλε φοιτητή, εντός και εκτός Παντείου, μην αγχώνεσαι αν θα τελειώσεις τη σχολή σου. Μόνο όσοι τα παράτησαν, δεν πήραν πτυχίο. Θα κουραστείς, αλλά θα το πάρεις. Ταυτόχρονα, όμως, από το δεύτερο έτος και μετά, άρχισε να ψάχνεσαι με το τι σε ενδιαφέρει να κάνεις στη ζωή σου. Μέχρι τότε, καλή φοιτητική ζωή τυχερέ…

Β.Μ.