Home

Υπάρχει ένας τόπος που μπορείς να ξεχάσεις και να ξεχαστείς. Υπάρχει ένα κομμάτι γης πάνω σε απέραντη θάλασσα που μαζεύει πάνω του τόση ενέργεια και ομορφιά που δεν τη χωράει ο νους. Κουβαλάει αναμνήσεις, έχει καλά κρυμμένα τα μυστικά του, για κάποιο ανεξήγητο λόγο κάνει τον χρόνο να μοιάζει τόσο ασήμαντος .Υπάρχει αυτός ο τόπος που παντρεύει το μπλε με το γκρι των βράχων του, που το πρόσωπο του είναι αφιλόξενο αλλά και οικείο ταυτόχρονα, που μπορεί να σε καταπιεί και να σε αγκαλιάσει με την ίδια ένταση…Τόσες αντιθέσεις, τόση ομορφιά που αναρωτιέσαι με ένα απλό βλέμμα πώς να μαζέψεις τόση θάλασσα και να την κουβαλήσεις μέσα σου, με τι δύναμη να γυρίσεις πίσω σε αυτήν την γκρίζα πόλη;

Ξέρεις ότι αν την ερωτευτείς, την Αμοργό, θα την κουβαλάς για πάντοτε μέσα σου. Το μυαλό σου θα ξεφεύγει συχνά-πυκνά και θ αναρωτιέσαι τι καιρό να κάνει τώρα στην Χώρα, άραγε πίνει κανείς τον πρωινό του καφέ στον Αμόργιαλο, έχει τρικυμία στην Αγία Άννα;

Αν δεν έχεις βρεθεί ποτέ εκεί και όλα αυτά σου φαίνονται μελό υπερβολές, δεν πειράζει. Δοκίμασε να πας μια φορά. Κατά προτίμηση όχι Αύγουστο που γεμίζει ασφυκτικά και κατά προτίμηση αφιέρωσε της γύρω στη μία εβδομάδα. Αν την αγαπήσεις, πίστεψε με, θα επιμηκύνεις την παραμονή σου στο νησί. Άλλωστε ποιος από εμάς ,που την αγαπάμε , δεν έχει υποπέσει στα τρία ψέματα της Αμοργού, ένα από τα οποία είναι ..’Φεύγω αύριο’…;

Ταξίδεψε στην αγκαλιά της Αιγιάλης έστω για μία φορά, είναι εμπειρία να νιώθεις την πρωινή αύρα στην παραλία της λίγο πριν κατακλυστεί από κόσμο, στάσου μια στιγμή να αγναντέψεις τον ήσυχο ορεινό όγκο πίσω της που φιλοξενεί τα πανέμορφα χωριά Θολάρια και Λαγκάδα και την σχεδόν μόνιμη πρωινή συννεφιά. Πέρασε μία ολόκληρη μέρα στον όρμο, με βουτιές στην θάλασσα και καφέδες που αργότερα σίγουρα θα γίνουν ψημένες ρακές στο πιο ξεχωριστό μέρος στις Κυκλάδες, το Q (σταθερή αξία για όσους ξέρουν, προσφέρει από πρωινό μέχρι ξέφρενο χορό αργά τη νύχτα στην πίστα του) ή στον Αμόργιαλο ,το καφενείο που βρίσκεται στο λιμάνι και που αν είσαι τυχερός θα πετύχεις και ζωντανή μουσική, αλλά μην σταθείς εκεί… Δύσκολο, καθώς η ομορφιά και η χαλαρότητα της Αιγιάλης μπορεί και να σε καταπιεί για όλες τις ημέρες των διακοπών σου, μπορεί και να χάσεις το μέτρημα των ημερών και να μην καταφέρεις να ξεκολλήσεις …

Μείνε στο πολύβουο και διάσημο camping, το οποίο όμως δεν συνιστάται αν έχεις πρόβλημα με τον θόρυβο. Το κατακλύζουν από 18χρονες παρέες που ζουν για την νύχτα της Αιγιάλης μέχρι οικογένειες. Αν βέβαια δεν είσαι τέτοιος τύπος υπάρχουν δεκάδες ενοικιαζόμενα .

Μην περιμένεις κανένα ίχνος γκλάμουρ ή άνεσης. Οι παραλίες της, από τις πολυσύχναστες τους καλοκαιρινούς μήνες, Μούρο και Αγία Άννα, μέχρι τις πιο απομονωμένες Γραμβούσα και Ψιλή Άμμο είναι απότομες, άγριες και φυσικά ξέχνα το προσωπικά απωθητικό τρίπτυχο ξαπλώστρα-ομπρέλα-εκκωφαντική μουσική από beach bar. Οποιεσδήποτε περιττές πολυτέλειες δεν έχουν θέση σε αυτό το νησί. Οι παραλίες της δεν είναι φαντασμαγορικές. Εδώ δεν θα βρεις ούτε υπέροχα χρώματα ούτε λευκή άμμο. Θα βρεις όμως διαμαντένια μπλε νερά, υπέροχο βυθό, λίγο κόσμο (εξαίρεση Μούρος-Αγία Άννα, είπαμε), συγκλονιστική θέα, γαλήνη. Πρέπει οπωσδήποτε να ξεχαστείς μια μέρα στην μικρή παραλία της Νικουριάς κάτω από τον αλύπητο ήλιο ατενίζοντας το γυμνό τοπίο απέναντι που ξεγελάει το μάτι και νομίζεις ότι βρίσκεσαι στις όχθες κάποιας λίμνης. Πρέπει να επισκεφτείς την μικρή παραλία της Γραμβούσας για να καταλάβεις τι σημαίνει ηρεμία, φύση, απομόνωση. Πρέπει να βουτήξεις στο υπέροχο μπλε της Αγίας Άννας και να κολυμπήσεις τόσο βαθιά ώστε γυρνώντας να βλέπεις το Μοναστήρι σφηνωμένο στον βράχο, αγέρωχο ,μια άσπρη κουκκίδα μέσα στον γκρι βράχο…

Η πανέμορφη χώρα προσφέρεται για ατελείωτες ώρες περιπλάνησης στα δαιδαλώδη στενάκια μέχρι να χαθείς και να βρεθείς στην άλλη μεριά της όπου ,χωρίς καμία προειδοποίηση θα βρεθείς μπροστά σε ένα αποστομωτικό θέαμα: την υπέροχη θέα προς το Αιγαίο, την ίδια, σχεδόν, που θα αντικρίσεις και από το μπαλκόνι του μοναστηριού της χοζοβιώτισσας που είναι κυριολεκτικά σκαρφαλωμένο στο βράχο. Από εκείνο το σημείο της χώρας ξεκινά και το κατηφορικό και εύκολο μονοπάτι προς την παραλία Αγία Άννα…το επονομαζόμενο και «μονοπάτι που πετάει πάνω από τη θάλασσα». Μην πάρεις το ΚΤΕΛ, ούτε το αυτοκίνητο ,μην βαρεθείς…περπάτησε το.

Απόλαυσε μία ψημένη στο υπέροχο Jazzmine με θέα τους ανεμόμυλους και αν είσαι τυχερός και πετύχεις πανσέληνο χάζεψε τη στο μπαλκόνι του. Τότε… θα νιώσεις ότι βρίσκεσαι σε κάποιον άλλο πλανήτη με τα πάντα γύρω σου να ντύνονται ασημένια.

Ένα άλλο πιο άγνωστο κομμάτι του νησιού είναι οι περιπατητικές διαδρομές της, που σου δίνουν το μοναδικό προνόμιο να θαυμάσεις το μεγαλείο της από μέρη που δεν σε πάει το αυτοκίνητο, αλλά μόνο τα πόδια σου! Αν λοιπόν είσαι περιπετειώδης, προμηθεύσου νερό και οπωσδήποτε καπέλο και χάσου στα μονοπάτια της. Συνιστάται το όχι ιδιαίτερα δύσκολο μονή χοζοβιότισσας- Αιγιάλη, που αν και περίπου 4ωρη διαδρομή κόβει την ανάσα, καθώς και η πορεία προς το εκκλησάκι του Σταυρού και την κορυφή του νησιού, τον Κρίκελο. Φυσικά , αν το λέει η καρδούλα σου δοκίμασε να επισκεφτείς και τις παραλίες που είναι προσβάσιμες μόνο από μονοπάτι( Μικρή και Μεγάλη Βλυχάδα, Χάλαρα ) θα κοπιάσεις άλλα θα σε ανταμείψει η υπέροχη αίσθηση του να έχεις ανακαλύψει έναν μικρό παράδεισο και αν είσαι τυχερός ή πας off season θα είσαι μόνος σου.

Όλα αυτά αναφέρονται φυσικά ενδεικτικά, υπάρχουν αναρίθμητες ομορφιές για όλα τα γούστα, από τα πιο κοσμικά Κατάπολα, που κρύβουν όμως μικρά διαμαντάκια, την παραλία Πλάκες και το Ξυλοκερατίδι, μέχρι το χωριό Αρκεσίνη που ο χρόνος σταματά, το ναυάγιο κοντά στο ακρωτήρι της Καλοταρίτισσας , την πίσω μεριά της Νικουριάς, τις σπηλιές στον Μούρο… Θα μπορούσα να συνεχίσω λέγοντας πολλά ακόμη…

Πέρα όμως από όλα τα μέρη της, που μόνος σου θα ανακαλύψεις η Αμοργός είναι αίσθηση, εμπειρία, μυρωδιές και αναμνήσεις, είναι ανάμεικτα συναισθήματα είναι πολλά παραπάνω από απλά ένας τόπος διακοπών και αυτό το νιώθεις όταν πλέον αποκαμωμένος και συγκινημένος την χαζεύεις από το καράβι που σαλπάρει δίνοντας την κρυφή υπόσχεση ότι πάλι κάποτε θα γυρίσεις να μαζέψεις τα κομμάτια από την καρδιά σου, που άφησες πίσω…

Ευαγγελία Πανταζοπούλου

Advertisements

One thought on “We will always have… Amorgos

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s