Home

Αν θα θυμάμαι κάτι από τα χρόνια που περνάω σα φοιτήτρια όταν γεράσω, θα διαδραματίζεται στην περιοχή Πάντειο, Δράκου, Σύνταγμα, Μοναστηράκι, Θησείο, Πανεπιστημίου, Εξάρχεια. Από τότε που τελείωσε η φυλακή σχολικό-σχολείο-σχολικό-σπίτι-κολυμβητήριο, βρέθηκα να ανακαλύπτω μία πόλη που μόνο δική μου δεν ήταν, με χαρά πιθανότατα ίση με όσων είχαν έρθει από μακριά. Και από όσο θυμάμαι δε φοβόμασταν και πάρα πολύ. Γκρινιάζαμε με τη βρώμα στον ηλεκτρικό, γελάγαμε με τα τραβέλια και τα μπουζούκια στη Συγγρού, έπαιρνα ταξί έξω από το απέναντι στριπτιτζάδικο όποτε είχε πάρτυ στη σχολή, λυπόμασταν τα πρεζάκια έξω από τον ΟΚΑΝΑ, αλλά δε φοβόμασταν. Επίσης πολλοί πιστεύουν πως η περιοχή που μένω είναι επικίνδυνη, γιατί «δεν ακούς ελληνικά γύρω σου». Τι μας λες; Και στη Στοκχόλμη, λέξη ελληνικά δεν άκουσα, αλλά δε φοβόμουν. Ίσως βέβαια γιατί εκτός από κατοίκους, είχε και κάτι κυρίους με μπλε στολές, σχετικά προσηνείς.

Μετά τη δολοφονία του παιδιού, όλη η Ελλάδα έμαθε πως πρέπει να φοβάται στην Αθήνα τους χούλιγκαν των Εξαρχείων, τους μπάτσους-ράμπο, τους ξένους πλιατσικολόγους κλπ. Μετά την επίθεση στους αστυνομικούς, έμαθαν πως κυκλοφορούν και βαριά οπλισμένοι εγκληματίες στο κέντρο και πως είναι απόλυτα λογικό να κλείνεις μία εμπορική γειτονιά για δύο μέρες για να κάνεις έρευνες. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν κρίθηκε απαραίτητο, ούτε για το στενό που δολοφονήθηκε το παιδί, ούτε για τον πεζόδρομο του Περιστερίου, ούτε για την περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα πέρσι που μπήκε ο άλλος στην καφετέρια κ άρχισε να πυροβολεί. Μόνο εκείνη τη ρημάδα την Πάτμου, που βρήκαν τη γιάφκα φυλάνε ανελλιπώς κάθε μέρα από τότε, λες και αν είναι κάποιος να ξεκινήσει τρομοκρατική οργάνωση, θα πάει στο ίδιο στενό ανελλιπώς.

Ειδικά μετά την επίθεση στο Περιστέρι βγήκε η αστυνομία και έλεγε πως δεν έχει σχέση με το σώμα τους το συμβάν. Δηλαδή αν εκεί που περπατάω, με βιάσουν ή με σκοτώσουν, αλλά αυτός που το έκανε δεν είναι αστυνομικός δεν έχει ευθύνη η αστυνομία; Αν σε μια πορεία, δε με πλακώσουν στο ξύλο άρρωστοι αστυνομικοί, αλλά χρυσαυγίτες, που ούτε καν στην αστυνομία δεν κατάφεραν να μπουν, δεν έχει ευθύνη η αστυνομία; Αν όποιος διαφωνεί με τις δημόσιες τοποθετήσεις μου έρθει και μου μοστράρει ένα λοστό στο σβέρκο, δε φταίει η αστυνομία. Βγαίνουν οι αστυνομικοί και λένε πως στα Εξάρχεια και τον Αγ. Παντελεήμονα φοβούνται να περπατήσουν. Δηλαδή στις άλλες περιοχές περπατάνε; Εγώ δεν έχω δει ποτέ περιπολίες. Το μόνο που έχω δει είναι τους ιδιωτικούς φρουρούς του ηλεκτρικού (που πληρώνω εξτρά από τους αστυνομικούς) να τραμπουκίζουν ζητιάνους.

Φαίνεται ίσως αφιονισμένο, να συνεχίζω να βρίζω την αστυνομία, τη στιγμή που ένα παιδί στην ηλικία μου χαροπαλεύει. Αλλά κατά τη γνώμη μου και ο αστυνομικός και το άλλο το παιδάκι διέπραξαν το λάθος, που διαπράττω τα τελευταία χρόνια διαρκώς: Ήταν βράδυ στο κέντρο. Θα μπορούσα να περνάω από το σημείο που πέρασαν εκείνη τη στιγμή. Ο αστυνομικός έπεσε θύμα της ανικανότητας του σώματος που υπηρετούσε. Αν φόραγε αλεξίσφαιρο, θα ήταν μια χαρά τώρα. Αν δε φύλαγαν μόνο το υπουργείο και τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, ίσως να είχαν αποφευχθεί και οι φόνοι και πολλά άλλα.

Δε ζητάω να γίνουμε ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος. Απλά μου φαίνεται λογικό, αστυνομικοί σε ομάδες, να περιπολούν ελαφρά οπλισμένοι και εντατικά καταρτισμένοι, όλες τις γειτονιές. Ο ρόλος της αστυνομίας πρέπει να είναι προληπτικός. Να φροντίζει δηλαδή να μη γίνονται φόνοι, βιασμοί και ληστείες. Γιατί έγκλημα και άρρωστα μυαλά θα υπάρχουν πάντοτε, για αυτό και υποτίθεται πως δεχόμαστε να πληρώνουμε κάποιους να κάνουν ο,τι μπορούν εναντίον τους. Ωστόσο νέα παιδιά προτιμούν να γίνουν αστυνομικοί αντί να μορφωθούν γιατί το επάγγελμα συνδυάζει «αθήνα, δημόσιο και εξουσία». Δηλαδή κατά τη γνώμη μου τις τρεις πληγές της κοινωνίας μας. Προτιμούν να αράζουν στα τμήματα, αντί να βγαίνουν στο δρόμο και δείχνουν πολύ μεγάλη επιείκεια ή έστω εθελοτυφλία απέναντι σε μικρές ή μεγάλες παραβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από συναδέλφους τους.

Αρνούμαι να ακούσω τους κακομοίρηδες που ρωτούν «γιατί δεν εξεγείρεστε με την επίθεση κατά ενός παιδιού των 800 ευρώ». Πρώτον γιατί δεν πλήρωσα ούτε όπλισα εγώ ως μέρος της κοινωνίας τους συγκεκριμένους δολοφόνους. Ο άλλος όμως ζούσε από τις εισφορές μου. Δεύτερον γιατί δε φοβάμαι πως το θέμα θα θαφτεί όπως όλα τα επαναλαμβανόμενα της κρατικής βίας.

Και αν και είναι λίγο άσχετο, θέλω να προσθέσω πως όσο και αν λυπάμαι για το συνομήλικο μου που χαροπαλεύει, αρνούμαι να πιστέψω όσους διαδίδουν εντελώς λαϊκίστικα, πως με πτυχίο, με βραδινή βάρδια, στο δημόσιο και σε επικίνδυνη θέση έπαιρνε 800 ευρώ. Ίσως ο μισθός του να ήταν τόσος. Τα επιδόματα όμως; Γιατί αν παίρνει, όσα εγώ καθισμένη στο γραφειάκι μου, η βάση των πανελληνίων  για την αστυνομία δε θα ήταν τόσο ψηλά.

Τέλος εύχομαι στα παιδιά που θα ξεκινήσουν του χρόνου να ανακαλύπτουν την Αθήνα, να φοβούνται τόσο λίγο όσο εμείς και να μην κάθονται να ακούν τους διάφορους εισαγγελείς στην τηλεόραση, στα σπίτια μας και στα καφενεία που δε φοβούνται τους μπράβους στα «καλά» μαγαζιά, αλλά ποινικοποιούν κάθε βόλτα στη γειτονιά σου. Κι αν γίνει κανένα θαύμα θα φοβούνται κάπως λιγότερο την ανεργία, την ελλιπή παιδεία και τους δρόμους – σκοτώστρες.

Ευθυμία Ντίβη

Advertisements

3 thoughts on “Αυτοκίνητο-μαγαζί-αυτοκίνητο-σπίτι

  1. Έιιι, λίγο περισσότερος σεβασμός στις τραβεστί παρακαλώ! Έχω δει μυθικές φάσεις με τσαμπουκάδες που θα σου πάγωναν μάλλον το αίμα και, κάτι περίεργες εποχές, φυγάδευαν φοιτητές με τα αυτοκίνητά τους για να τους γλιτώσουν από το ξύλο.

    Τώρα στο ζουμί: έχω τύχει κι εγώ σε πόλεις όπου οι αστυνομικές περιπολίες λειτουργούν, ας το πούμε, προληπτικά. Από το Άμστερνταμ μέχρι την Αβάνα -σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο δηλαδή. Αλλά στην περίπτωση της Αθήνας έχω δυο αντιρρήσεις:

    1. Η κυρίαρχη αντίληψη σχετικά με τον ρόλο των αστυνομικών προσεγγίζει τα επίπεδα του Μεξικού, της Ζιμπάμπουε και της Κολομβίας -τουτέστιν, η αστυνομική περίπολος θεωρείται περίπου ταυτόσημη με τη συμμορία που πουλάει προστασία. Περιγραφικά το διατυπώνω, όχι αναλυτικά.

    2. Όταν η κοινωνική συνοχή έχει καταντήσει κακόγουστο αστείο (το λιγότερο) λόγω της τεράστιας αύξησης του πληθυσμού που ζει (κατ΄επίφαση το ‘ζει’) σε συνθήκες απόλυτης ένδειας, νομίζω οτι οι αστυνομικές περιπολίες είναι σκέτη ασπιρίνη για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Εγκληματικά και άρρωστα μυαλά δημιουργούνται σε μια εγκληματική και άρρωστη κοινωνία -δεν είναι λύση να κόβεις τις κορυφές από τις τσουκνίδες την ώρα που το φυτό έχει πιάσει ρίζες κάτω από τα θεμέλια του σπιτιού σου, έτσι νομίζω.

    Κατά τα άλλα, έχεις απόλυτο δίκιο, με μια μικρή επισήμανση: ο αστυνομικός που χτυπήθηκε, μπορεί να ήταν άριστος μαθητής και όλα τα σχετικά, όμως, το πολύ να είχε βγάλει λύκειο. Η σχολή που αναφέρεται οτι φοίτησε δεν ήταν η σχολή της αστυνομίας (ας πούμε πανεπιστημιακού επιπέδου), αλλά των ΜΑΤ (ή κάτι τέτοιο) -μονοετής σχολή εξειδίκευσης πριν βγει στο δρόμο δηλαδή. Όχι οτι έχει καμιά σημασία βέβαια -για χάρη αντιμετώπισης της τηλεπροπαγάνδας το λέμε.

  2. δεν προέκυψε από έλλειψη σεβασμού το σχόλιό μου. περισσότερο από ένα ξεφτίλισμα που χαμε φάει, κάποιοι ξέρουν τι λέω!

    1. εγώ μεγάλωσα με τις διαφημίσεις, ο αστυνομικός είναι φίλος σου. αν δεν τους είχα δει μόνο στη διαφήμιση, που ξέρεις? μπορεί να είχε αλλάξει η λειτουργία τους

    2. εντάξει, αν αντιμετώπιζα τον καρκίνο της κοινωνίας με αυτό το κειμενάκι, θα έβγαζα μετά κ ένα βιβλίο σα του προτύπου σου, του πιπερόπουλου που είχε μέσα στο ίδιο βιβλίο, κράτος κ κόμματα, κοινωνία, γάμος, ευτυχία κ.ο.κ.

    όσο αφορά την επισήμανση, εγώ άκουσα πως είχε πάρει άσχετο πτυχίο κ μετά «αναγκάστηκε» να μπει στην αστυνομία. λες κ αν ήταν επιλογή του να μπει κ ήταν ο σουπερ συντηρητικός τύπος, έπρεπε να φάει τη σφαίρα.

  3. Τι έγινε ρε; Σας πήραν χαμπάρι και οι τραβεστί και σας δουλεύουν ψιλό γαζί χαχαχα! Πάει -τίποτα δεν αφήσατε όρθιο! Περί σεβασμού εννοώ οτι, προσωπικά, όταν βλέπω άτομο να αρπάζει οδηγό αγροτικού από τους γιακάδες και να τον τραβάει έξω από το μισάνοιχτο παράθυρο, νιώθω κάποιο δέος! Επειδή ανέκαθεν με εντυπωσίαζαν κάτι τέτοια καουμπόικα.

    1. «Ο αστυνομικός είναι φίλος σου», μάλλον στο γκομενικό (παιδεραστικό αν θυμάμαι καλά την αφίσα της διαφήμισης) το πήγαιναν. Έτσι το είχα καταλάβει εγώ τότε.

    2. Ξέχασες το κεφαλαιώδες κεφάλαιο «ο Έλληνας στο τιμόνι»!! Έχεις δίκιο πάντως, τα κείμενα απλώς επισημαίνουν και τα σχόλια προσθέτουν. Κουβέντα να γίνεται -κάτι είναι κι αυτό.

    Ααα, ναι; Δεν το άκουσα αυτό -αλλά που να το ακούσω ο βλάκας; Με ζάπινγκ βλέπω ειδήσεις -ότι αρπάξω είμαι. Πάντως μου κάνει σε όμορφη ιστορία «πυρηνικός φυσικός αναγκάστηκε να δουλέψει στα ΜΑΤ», έχω δει και κάποια σχετική ταινία με τη Βουγιουκλάκη και τον Παπαμιχαήλ νομίζω. Προφανώς και δεν έπρεπε να φάει καμιά σφαίρα, ότι κέρατο κι αν ήταν, όπως δεν έπρεπε να φάει καμιά σφαίρα ο πιτσιρικάς, ακόμα κι αν ήταν χούλιγκαν και «ταραξίας», όπως λέει ο σεβαστός συνήγορος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s