Home

Αν και το 2010 σημαδεύτηκε από ταχεία επάνοδο της παγκόσμιας οικονομίας σε αναπτυξιακή τροχιά με το ρυθμό μεγέθυνσής της να αγγίζει το 5% από -0,5% το 2009 και, στη ζώνη του ευρώ, ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ επανήλθε επίσης σε θετικό πρόσημο (1,7%, από -4,1% το 2009), την ίδια περίοδο, επιδεινώθηκαν τα δημόσια οικονομικά και εκδηλώθηκε κρίση δημοσίου χρέους στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία και, προσφάτως, στην Πορτογαλία. Σήμερα είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι η κρίση για την ελληνική οικονομία θα έχει διάρκεια. Παρά τις γενναίες προσπάθειες αισιοδοξίας που καταβάλλονται, καθίσταται σαφές μέρα με την ημέρα ότι η ελληνική οικονομία εισέρχεται σε μια περίοδο παρατεταμένης ύφεσης, με κύριο χαρακτηριστικό την υψηλή ανεργία. Και αυτό συμπεραίνεται από τα καταγεγραμμένα στοιχεία των τελευταίων μηνών, που απεικονίζουν την ύπαρξη έντονης διαρθρωτικής αδυναμίας της ελληνικής οικονομίας να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Στη χώρα μας, όπως είναι γνωστό, το οικονομικό περιβάλλον επιδεινώθηκε ραγδαία κατά το τρέχον έτος, λόγω της όξυνσης των ενδογενών προβλημάτων της εγχώριας οικονομίας και ειδικότερα του μεγάλου δημόσιου χρέους, του υψηλού δημοσιονομικού ελλείμματος και της χαμηλής ανταγωνιστικότητας. Αναλυτικότερα, το δημόσιο χρέος το 2010 ανήλθε στο 142,8% του ΑΕΠ, το δημοσιονομικό έλλειμμα παρέμεινε, παρά την αισθητή πτώση του, κατά περίπου πέντε ποσοστιαίες μονάδες, σε πολύ υψηλά επίπεδα, στο 10,5%, ενώ το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν συρρικνώθηκε κατά 4,5%. Τέλος, η ανεργία αυξήθηκε ραγδαία φθάνοντας το 14,8%. Ειδικότερα, οι δυσμενείς εξελίξεις στην ελληνική οικονομία το 2010 δεν θα μπορούσαν να αφήσουν ανεπηρέαστο το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Ο ρυθμός αύξησης της συνολικής χρηματοδότησης του εγχώριου ιδιωτικού τομέα μειώθηκε από 4,1% το Δεκέμβριο του 2009 σε 0% το Δεκέμβριο του 2010, ενώ τα δάνεια σε καθυστέρηση ως ποσοστό του συνόλου των δανείων αυξήθηκαν από 7,7% το Δεκέμβριο του 2009 σε 10,4% το Δεκέμβριο του 2010. Οι καταθέσεις μειώθηκαν κατά 12,0%, με αποτέλεσμα η εξάρτηση των ελληνικών τραπεζών από την έκτακτη χρηματοδοτική στήριξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να αυξηθεί περαιτέρω. Οι ελληνικές τράπεζες, στις πρωτόγνωρες αυτές συνθήκες, παρουσίασαν χειροτέρευση της κερδοφορίας τους, αν και πρέπει να σημειωθεί, ότι ορισμένες από αυτές πραγματοποίησαν επιτυχημένες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, γεγονός που ενισχύει την εμπιστοσύνη των μετόχων και των αγορών στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
Ωστόσο, η εφαρμογή από το Μάιο του περασμένου έτους σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τριετούς προγράμματος αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής αποτέλεσε σημείο καμπής για την ελληνική οικονομία. Η εξασφάλιση χρηματοδότησης ύψους €110 δισ. απέτρεψε τον κίνδυνο άμεσης κατάρρευσης της οικονομίας, θέτοντας τις βάσεις για μια αποφασιστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση των χρόνιων αδυναμιών της χώρας. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και οι γενικότερες μεταβολές που σταδιακά εισάγονται στον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας είναι ευρείας έκτασης και φιλοδοξούν να διαμορφώσουν ένα νέο, βιώσιμο αναπτυξιακό πρότυπο. Αναμφίβολα, λοιπόν, απαιτούνται χρόνος και αποφασιστικότητα για την υλοποίησή του και για την επίλυση των προβλημάτων που εμφανίζονται στην πορεία. Από την άλλη μεριά, στην προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας έχουν συστηματικά υποστηρίξει ότι εναλλακτικός δρόμος για έξοδο από την κρίση υφίσταται και μπορεί να υλοποιηθεί μέσα από τη λαϊκή κινητοποίηση. Σκόπιμο είναι να οριστεί, επομένως, ένα ελάχιστο επίπεδο αναγκών, η ικανοποίηση του οποίου προέχει έναντι οποιουδήποτε άλλου στόχου. Επιμέρους στόχοι προς την κατεύθυνση αυτή αποτελούν, παράλληλα, η θωράκιση των εργασιακών δικαιωμάτων, η διεύρυνση των κοινωνικών αγαθών, η ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης με διαδικασίες διαφάνειας, ένα υγιές δημόσιο τραπεζικό σύστημα στην υπηρεσία των πολιτών, η αναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους με στόχο τη διαγραφή μεγάλου μέρους του και η εν γένει υπεράσπιση της δημοκρατίας.
Παρ’ όλα αυτά, και εν μέσω καταιγιστικών εξελίξεων, εντείνονται οι συζητήσεις περί αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, την οποία δεν θα μπορέσει να αποφύγει η χώρα μας έως το τέλος του καλοκαιριού, σύμφωνα με δυσοίωνες δηλώσεις μερίδας του ξένου Τύπου. Οι εν λόγω δηλώσεις μάλιστα δεν στάθηκε εφικτό να διασκεδαστούν από τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις του σεναρίου της αναδιάρθρωσης από τη Γερμανική, τη Γαλλική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και από την ίδια την Ελληνική Κυβέρνηση. Δυστυχώς, οι καθημερινές παρεμβάσεις, με προτάσεις για αθέτηση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας, αποτελούν μηχανισμό εκφοβισμού των πολιτών και υποβάθμισης της αξιοπιστίας της χώρας και ιδίως του πολιτικού της συστήματος, καθώς συνεπάγονται απώλεια της εμπιστοσύνης για τη δυνατότητα της Ελλάδας να εξέλθει από την κρίση. Και όλα αυτά προτείνονται πριν δοθεί η δυνατότητα στην Κυβέρνηση να εφαρμόσει το πρόγραμμά της, το σχέδιο δηλαδή αποκατάστασης της αναπτυξιακής δυναμικής της ελληνικής οικονομίας, που έχει εγκριθεί και υποστηρίζεται από τις άλλες χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τους δανειστές της.
Σε κάθε περίπτωση, η πιστή εφαρμογή του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015 παραμένει η μόνη οδός για έξοδο από την κρίση, όπου περιλαμβάνεται συγκεκριμένο σχέδιο αποκρατικοποιήσεων για τη διετία 2011-2012, ενώ προβλέπεται μια σειρά σημαντικών παρεμβάσεων: μείωση της συμμετοχής του Δημοσίου στη ΔΕΗ από 51% σε 34%, με ταυτόχρονη διατήρηση του μάνατζμεντ, μείωση της συμμετοχής στη ΔΕΠΑ στο 34%, πλήρης πώληση της ΛΑΡΚΟ, προσέλκυση ιδιωτών σε ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, αποκρατικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, μείωση της συμμετοχής του Δημοσίου στον ΟΤΕ, είσοδος στρατηγικού επενδυτή στα Ελληνικά Ταχυδρομεία, πώληση της συμμετοχής στον ΟΠΑΠ, πώληση της συμμετοχής στα δημόσια καζίνο και μετοχοποίηση κρατικών λαχείων, αποκρατικοποίηση ΟΔΙΕ. Επίσης, προβλέπεται επέκταση των αδειών κινητής τηλεφωνίας το 2011 και επέκταση της σύμβασης παραχώρησης με τον ΟΠΑΠ για την αγορά τυχερών παιχνιδιών και προγνωστικών. Στον τραπεζικό τομέα, επισημαίνεται μείωση της συμμετοχής του Δημοσίου στην Αγροτική Τράπεζα, με διατήρηση της πλειοψηφίας, για το ΤΠΔ γίνεται λόγος για πώληση του εμπορικού τμήματος, ενώ για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο δρομολογείται μείωση της συμμετοχής του Δημοσίου μέχρι το 2013. Το Πλαίσιο αναφέρεται στοχευμένα στο πρόγραμμα αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας που, όπως επισημαίνεται, στηρίζει την αναπτυξιακή διαδικασία, φέρνει επενδύσεις και θέσεις εργασίας και δίνει ώθηση σε κρίσιμους τομείς της εθνικής οικονομίας. Και ο στόχος, υπογραμμίζεται, είναι η προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων, σε σημαντικούς τομείς και δραστηριότητες, διατηρώντας όμως δημόσια συμμετοχή και έλεγχο σε κρίσιμες υποδομές, και διαφυλάσσοντας έτσι το δημόσιο συμφέρον.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s