Home

Συνέντευξη του Νίκου Ξυγκάκη στην Βασιλική Μελέτη

 

 

 

 

    Θέατρο… Θέατρο… λέξη αρχαία ελληνική, που σίγουρα σε ταξιδεύει. Το θέατρο και η ιστορία του. Σύγχρονο ελληνικό θέατρο. Παραστάσεις, Κωμωδία, Δράμα, Θέατρο, Ιστορία, Ηθοποιοί, Συνεντεύξεις, Αίθουσες…

-Τι είναι για σένα το θέατρο;
Είναι ο πυρήνας της ομορφιάς, που με κάνει να μοιράζομαι κάθε συναίσθημα, είναι η προσωπική ανακάλυψη, η ψυχική ωρίμανση, η αγάπη. Μα πάνω από όλα, η έντιμη πρόθεση στην τέχνη με τη ζωή για τη ζωή.

-Ποιά καλλιτεχνικά όνειρα κάνεις για το μέλλον ως ταλαντούχο και συνάμα ανήσυχο πνεύμα;
Nα μπορείς να βρίσκεσαι σε δουλειές αξιόλογες που σε γεμίζουν, σε εκφράζουν και παράλληλα στην εποχή που διανύουμε να βλέπεις το κοινό να χαμογελά και να νιώθεις ότι η αιτία είσαι εσύ, ακόμα και να ασκείς «αναλγητική» δράση στον κόσμο μέσα από την δουλειά σου θα αποτελεί διαχρονικό όνειρο κάθε καλλιτέχνη.

-Αγαπάς όμως πολύ και τη φωτογραφία. Είναι «ερωτική» η σχέση σου με τον φακό της φωτογραφικής σου μηχανής και ποια τα αντικείμενα του πόθου σου;
Αντικείμενο πόθου είναι οτιδήποτε την στιγμή που το βλέπεις σου προκαλεί τόσα συναισθήματα που νιώθεις την ανάγκη να το αποτυπώσεις… μπορεί να είναι κάτι άψυχο που μέσα από τον φακό παίρνει τη μορφή ζωής που εγώ θέλω ή ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα…. μια κίνηση.

-Τι είναι για σένα η τέχνη, τόπος μαρτυρίου ή μάχη αυτοκάθαρσης;
Αρένα, παλεύεις με την ματαιοδοξία σου ή την φιλοδοξία σου ρίχνεις τα συναισθήματα σου, τα βιώματα σου, τα θέλω σου «ξεγυμνώνεις» την ψυχή σου, διαδικασία που μπορεί να γίνει ενίοτε «μαρτυρική» για να καταλήξεις στην κάθαρση.

-Ποιά από τα εφηβικά σου όνειρα έχουν μείνει ανεκπλήρωτα;
Αν έχει μείνει κάτι ανεκπλήρωτο το σίγουρό είναι ό,τι θα αγωνίζομαι σε όλη την ενήλική ζωή μου να πραγματοποιήσω.

-Ποιά κινηματογραφική ταινία ξεχώρισες στην φετινή σεζόν;
Το «Οne day», μέσα σε μία ταινία υπήρχαν αναζητήσεις & ανησυχίες που μάλλον όλοι περνάμε σε κάθε φάση της ζωής μας όμορφες ερμηνείες και καλή σκηνοθεσία.

-Αναζήτηση – Αναλαμπή – Ανατροπή. Ποια από τις τρεις έννοιες θεωρείς ουσιωδέστερη μεταξύ των τριών και ποια σε εκφράζει ως καλλιτέχνη;
Φυσικά η αναζήτηση είναι αυτή που σε οδηγεί και στην εξέλιξη… αν και από τις αναζητήσεις μας προκύπτουν αναλαμπές και μια αναλαμπή μπορεί να φέρει την μεγάλη ανατροπή και τα 3 αυτά είναι τροφή για έναν καλλιτέχνη….

-Ποιά θεωρείς την πιο θεατρική γειτονιά της πόλης;
Γκάζι, εκεί μπορείς να είσαι ο εαυτός σου να υποστηρίζεις τις επιλογές σου να ντυθείς όπως θέλεις και να μην σε κοιτάξει κανείς επικριτικά …. υπάρχουν στέκια για όλα τα γούστα και η Τεχνόπολις είναι ακριβώς αυτό που λέει το όνομα της.

-Ποιά η κρίση σου για την ιδιαίτερη κινηματογραφική ταινία «Post Mortem» και γιατί η παρουσία της αλληγορίας λειτουργεί σαν καταλύτης στο έργο;
Δεν μπορώ να έχω ολοκληρωμένη άποψη για την ταινία γιατί δεν την έχω δει από όσο γνωρίζω βασίζεται σε κάποιες μαύρες σελίδες της ιστορίας της Χιλής όπου ο πρωταγωνιστής έχει πάθος με μια γυναίκα, για χάρη της οποίας προσπερνάει όσα συμβαίνουν στην πατρίδα του θα μπορούσε λοιπόν να θεωρηθεί ότι ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί τον έρωτα και τα όρια του συμβολικά.

-Αγαπημένη σου θεατρική παράσταση από το πρόσφατο παρελθόν;
Έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου μια παράσταση που παρακολούθησα το 2006, το «Γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη, στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

-Αν είχες το περιθώριο να επιλέξεις τόπο για να ζήσεις, στην Αθήνα ή στην επαρχία, πού θα ήταν αυτός;
Σαφέστατα στην επαρχία με καλύτερη ποιότητα ζωής.

-Οικονομική κρίση ή έκπτωση ήθους αποτυπώνουν, κατά τη γνώμη σου, τα σημεία των καιρών παγκοσμίως;
Σίγουρα βιώνουμε μια κρίση πέρα από την κοσμοκρατορία του χρήματος, μια κρίση που προκάλεσαν η αμάθεια και η αδιαφορία μας. Γιατί ενώ στις μέρες μας έχουμε θεωρητικά τα πάντα, η κοινωνία μας συνεχίζει με τους ίδιους ρυθμούς να γεννά δυστυχισμένους ανθρώπους.

-Με ποιον ήρωα των παιδικών σου χρόνων ταυτίζεσαι πιο πολύ και γιατί;
Με τον Λάιονο των Θάντερκατς, λόγω της ηγετικής του φυσιογνωμίας, αλλά και το ξίφος των οιωνών, το οποίο χάρη στο μάτι της Θαντέρα αποτελούσε ανυπέρβλητη πηγή δύναμης.

-Πώς εισπράττεις το κλίμα αναβρασμού στο μέτωπο της παιδείας;
Διανύουμε μια παρατεταμένη περίοδο αναβρασμού στο χώρο της παιδείας που χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια των κυβερνώντων να προχωρήσουν με πιο γρήγορους ρυθμούς στις λεγόμενες εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις, αλλά και από τις αντιδράσεις που εκδηλώνονται με τις δυναμικές και εντεινόμενες κινητοποιήσεις φοιτητών, μαθητών, γονιών, εργαζομένων, δασκάλων και καθηγητών όλων των βαθμίδων. Ένα είναι το σίγουρο. Για να μπορέσεις να διακριθείς και να προοδεύσεις στον επαγγελματικό ή επιστημονικό σου χώρο, δεν αρκεί η όποια επιστημονική σου κατάρτιση, η ευρηματικότητα, η δημιουργικότητα, το ήθος, πρέπει να παράγεις αυτό που πουλιέται καλύτερα και να το πουλάς ακριβά σε όσους μπορούν να το αγοράσουν.

-Ποιό βιβλίο συντροφεύει την καθημερινότητά σου αυτή την περίοδο;
Το «SHOEBOX» του Λουκά Μέξη. Ουσιαστικά πρόκειται για μια κομπίνα στημένη από μια κλασική αντροπαρέα, από τρεις μαντράχαλους που δεν τους νοιάζει τίποτα. Περιέχει και ένα κάρο κλεμμένους πίνακες, έναν ηλιοκαμένο Βόρειο που ξέμεινε στην Αμοργό και γουστάρει, ανεκπλήρωτους έρωτες, καλοκαιρινή αύρα και πολύ σαματά. Το νόημα είναι να τα ζήσεις όλα αυτά μαζί με τους πρωταγωνιστές, να γίνεις μέρος του κόλπου και να δεις που θα σε πάει…

Μια ματιά στην πορεία του Νίκου…

Θεατρική Εμπειρία
6 Χρόνια με την Δραματική Σχολή & Θεατρικό Εργαστήριο Δήμου Ιλίου.
Η ερασιτεχνική ομάδα Δήμου Ιλίου ιδρύθηκε το 1986. Η ομάδα αποτελείται από 30-50 ηθοποιούς (Μαθητές, Σπουδαστές, Φοιτητές, Εργαζόμενους, Μητέρες) και συντελεστές, εμπλουτίζεται δε, κάθε χρόνο με νέα στελέχη. Από το Σεπτέμβριο του 2003 έως το 2009, Δάσκαλος και Σκηνοθέτης ήταν ο Κώστας Κινής.
Η Θεατρική ομάδα του Δήμου Ιλίου είχε όλα αυτά τα χρόνια την ευκαιρία να συναναστραφεί και να συνεργαστεί με αξιόλογους μουσικούς (όπως Κώστας Δρακάκης, Γιώργος Μπουντουβής), Χορογράφους (όπως Αγράμπελη Κινή), Ενδυματολόγους (όπως Μαριάννα Ζαδέ), Σκηνογράφους (όπως Δημήτρης Φόρτσας).
Η Ομάδα έχει πάρει μέρος σε φεστιβάλ ανά την Ελλάδα (διαγωνιστικά και μη) και το 2007 κέρδισε 4 βραβεία στο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου που οργάνωσε το Κορινθιακό Θέατρο “Βασίλης Ρώτας”.

Έργα-Παραστάσεις
2010 “Θάλασσα” Παράσταση κλασικού μπαλέτου. Σκηνοθεσία Μαρία Βασιλοπούλου (Σχολή Χορού-Μπαλέτου Καλαμπάκα)
2010 “Ο Κουρσάρος” Παράσταση κλασικού μπαλέτου υπό την αιγίδα του CID της UNESCO. Σκηνοθεσία Μαίρη Λαδά (Σχολή Χορού-Μπαλέτου)
2009 “Δεν είμαι εγώ” Γρηγορίου Ξενόπουλου. Σκηνοθεσία Κώστας Κινής (Ερασιτεχνική Δραματική σχολή & Θεατρικό Εργαστήριο Δήμου Ιλίου)
2008 “Ελ Γκρέκο” Η υπόθεση του έργου βασίζεται στη μυθιστορηματική βιογραφία «El Greco – ο ζωγράφος του Θεού» του Δημήτρη Σιατόπουλου. Σκηνοθεσία Κώστας Κινής (Ερασιτεχνική Δραματική σχολή & Θεατρικό Εργαστήριο Δήμου Ιλίου)
2007 “Όρνιθες” Αριστοφάνους. Σκηνοθεσία Κώστας Κινής (Ερασιτεχνική Δραματική σχολή & Θεατρικό Εργαστήριο Δήμου Ιλίου). Πρώτο βραβείο έργου, Φεστιβάλ θεάτρου Κορίνθου.
2006 “Προστάτες” Μήτσου Ευθυμιάδη. Σκηνοθεσία Κώστας Κινής (Ερασιτεχνική Δραματική σχολή & Θεατρικό Εργαστήριο Δήμου Ιλίου)
2005 “Λυσιστράτη” Αριστοφάνους. Σκηνοθεσία Κώστας Κινής (Ερασιτεχνική Δραματική σχολή & Θεατρικό Εργαστήριο Δήμου Ιλίου). Πρώτο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Δήμου Μοιρών Κρήτης
2004 “Ιφιγένεια εν Αυλίδι” Ευριπίδους. Σκηνοθεσία Κώστας Κινής (Ερασιτεχνική Δραματική σχολή & Θεατρικό Εργαστήριο Δήμου Ιλίου).

Advertisements

2 thoughts on “Υπερκείμενοι Διάλογοι, Νίκος Ξυγκάκης-Ηθοποιός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s